iets over de laatste dagen......

Floris zegt;
liever op school te willen zitten dan op zo'n vreselijke hobbelende boot in zo'n vreselijke warrige zee

Baaf zegt;
ik merk dat we langzamerhand naar huis gaan, want het is hier koud!

Katelijne zegt;
ik zal blij zijn als we er zijn!

En eigenlijk willen we dat allemaal! Het is jammer dat we een van de weinige boten zullen zijn die Bermuda aandoen, want elke boot die we kennen is rechtstreeks naar de Azoren gevaren. Toch is het ook wel weer leuk om na een week een tussenstop te maken. Even bij te komen, weten hoe het ook alweer ging allemaal. Misschien een laundry service en zeker een supermarkt bevoorrading aan te doen. Toch loopt alles als een trein. Jammer dat de vissen niet willen bijten, maar gelukkig blijft het zeewater nu waar het wezen moet en vliegt het niet meer door de kuip en door de luiken heen. Pfffffft. Onnodig om te zeggen dat we weer water gemaakt hadden! De dekbedden zitten er zogezegd weer in en het is ook weer fijn om een shirtje aan te trekken. Dát is wel heel erg lang geleden. Bikini's kunnen dadelijk ook opgeborgen worden. En zoals Daan heeft gemeld, de zeilpakken zijn ook weer tevoorschijn gehaald. Ongelofelijk dat je van het een op het andere moment weer in 4 lagen gepeld zit. Het water is hier nu 20 graden. Dat is 8 graden kouder dan in de Carieb. De Carieb hebben we nu voorgoed achter ons gelaten. Je merkt het ook aan de lucht. Frisse, blauwe met wolken luchten, een beetje zoals we thuis ook hebben. We denken veel aan thuis. Het is ook goed om weer naar huis te gaan, maar we moeten ook niet vergeten nog even te genieten wanneer dit kan (al heb ik de boot de laatste dagen ook heus weleens vervloekt......)want we hebben tenslotte nog 2 en een halve maand te gaan!

Op weg naar Bermuda: nog 120 mijl te gaan

Zo zwaar als we het gisteren hadden, zo goed gaat het nu weer. Het blijft me telkens verbazen hoe verschillend de zee kan zijn, in korte tijd. Gister, nadat de wind was afgenomen hebben we nog een dag lekker gezeild. Beetje teveel gereefd, maar we hadden niet zo'n zin om al te schuin te gaan, en ach 4-5 knopen is toch ook prima. Zo merk je dat 2 dagen hakken niet in je koude kleren gaat zitten. Gisteravond is de wind nog verder afgenomen en hebben we de motor gestart. De zee was vrijwel vlak geworden (op de eeuwige oceaandeining na), het was onbewolkt en de maan deed goed zijn best. Dat beeld gaat me zeker bijblijven en is onbeschrijfelijk als je het nooit hebt meegemaakt. De glinstering van de maan op de zee, de miljoenen sterren en een uitzicht van 360 graden rondom en 180 graden bovenlangs. Da's veel om naar te kijken in zo'n nachtwacht. Dan is 3 uur opeens vrij kort. Vanochtend lekker gedouched met z'n allen op het achterdek. Wat een luxe toch, lekker al het zout uit de haren wassen en iedereen weer lekker fris. Maar ook wel behoorlijk koud. We merken duidelijk dat we uit de tropen zijn. 's-Nachts zitten we inmiddels met zeilpakken aan tegen de kou en de dekbedden hebben we ook weer tevoorschijn getoverd. Overdag is het nu weer erg lekker, met veel zon. Het mooie weer (afgezien van eigenlijk wat te weinig wind en uit de verkeerde hoek) blijft de komende dagen nog even, dus we zullen wel door motoren tot aan Bermuda, waar we morgen verwachten aan te komen.

Nog 240 mijl te gaan!

En we hebben het zwaar, heel zwaar! 5 nachten gehad, 6 dagen! Hopelijk nog 2 te gaan! Hoe rustig het in het begin was, hoeveel wind we gisteren hadden. Ik had al de hele tijd het gevoel dat ik een blog moest schrijven en dan denk je, daar heb ik de hele dag voor, dát gaat wel lukken! Maar de dag gaat voorbij en je hebt niets gedaan en daar komt de volgende dag en je kúnt ineens niets meer doen! De wind, daar was de wind, met 25-30 knopen en ook niet echt uit de goede hoek! We hebben gehobbeld, de golven waren hoog en gingen kriskras door elkaar heen. Alleen Floris en Katelijne doen het prima! Baaf en Daniel hebben vissen gevoerd, voor zover er wat te voeren viel, want gisteren was het echt de slechtste dag van de hele reis. Ik heb niet kunnen koken, de boot gaat zo heftig heen en weer, dat het onmogelijk is om ook maar iets te pakken of te doen. Zelf hang ik van pilletjes aan elkaar. Nu is de wind iets minder, maar het gehobbel niet echt. Ik ga weer liggen, daar varen we het beste bij!

240 mijl gelegd in (2x 24 uur) nog 595 mijl te gaan

Dag 2 of eigenlijk dag 3? Hmmmmmm, 3 dagen, 2 nachtjes, na 48 uur hebben we 240 mijl afgelegd. Dat is niet veel, er stond nauwelijks wind. Gisteravond nog heel lang in een onweersbui rondgedobberd. Gelukkig hadden we de motor aan, zodat we nog enige voortgang maakten. Maar links en rechts waren van die flitsen te zien en daar dobber jij dan totally alone......Daarna brak de hemel open en kregen we een flinke bui over ons heen, die wel 2 uur duurde. Zat ik daar, in mijn onderbroekkie en mijn zeiljack aan. Voor eerst een beetje koud! Om 6.00 uur vanmorgen wakkerde de wind aan en dat hebben we geweten. We waren het duidelijk niet meer gewend. Veel hebben we niet gedaan, ook niet kunnen doen. We waren er allemaal een beetje weeig van. En de kinderen........wat is een veelvoud voor vervelend? Nou dat waren zij, alledrie! Ik vond het wel weer knap van mij dat er weer eten op tafel stond. Althans je moest je bord goed vasthouden, maar het is wel gelukt om in die mickey mouse keuken te jongleren met allerlei ingrdienten. Rijst met kipfilet in een lekker jusje, met knapperige salade en een hele mooie oranje paprika! Ik ben er trots op! Nu is de wind wat afgenomen, de golven nog niet, zodat we allerlei kanten ophobbelen. We hebben de koers maar wat verlegd, maar vele helpt het niet. Wel fijn dat het niet meer zo voort dendert ook al gaat dat ten koste van de snelheid!

!e dag onderweg naar Bermuda, 120 mijl gevaren

En het is een lekker windje! Zo'n 12 knopen, soms wat meer, soms wat minder, we hebben voortgang op de zeilen zo rond de 5 knopen (= 5 mijl per uur) soms wat meer, soms wat minder. We hebben de vislijnen uit, maar het lijkt wel alsof ze niet meer willen bijten. En Daniel had zich nog wel zo goed (lees: duur!) laten informeren door zo'n enthousiaste Amerikaan in Philipsburg! Helaas heeft het nog niet mogen baten. Baaf en ik hebben (omdat het ook wel tussen de oren zit) nog een klein pilletje genomen tegen zeeziekte, maar we hebben er bijzonder weinig last van. En gelukkig maar. De kindjes spelen veel spelletjes en wij lezen weer tijdschriften en boeken. Het gaat ons (tot nu toe) bijzonder goed af. We hebben weer wachten van 3 uur, maar omdat het nog zo rustig is, kun je tussendoor ook 10-minuten-haze-slaapjes pakken. Ik heb goed geslapen. Daniel schrok na zijn 10-minuten-haze-slaapje wakker van een tankschip wat zich niet met AIS op ons schermpje liet zien. Dan maar de radar aangedraaid en ja, daar was wel iets op te zien, maar koers en heading waren moeilijk te onderscheiden. Het schip liet zich ook niet oproepen. We zijn maar uitgeweken en op een halve mijl (minder dan 1000 meter) is het ons gepasseerd. Ik heb er niets van gemerkt! Gisteren was er vlak bij ons in de buurt een onweersbui. Zojuist was er aan onze stuurboord zijde een enorme donkere wolk te zien. Dat betekent zeilen reven uit voorzorg. We moeten rekening gaan houden met buien en wat slechter wordend weer. Maar gelukkig dreef de bui weer over en zitten we nog steeds te puffen in onze onderbroekies en bikini! Op naar de volgende 120 mijlen. Het totale aantal mijlen naar Bermada is 835 mijl.

We gaan ervoor!!!!

Nog een uurtje te gaan, de laatste klusjes, bijbootje uit het water, leeglaten lopen, schoonmaken, laatste duik in het o zo heldere warme water, laatste stukje op blog in de bloedhitte, het zweet gutst langs mijn lijf, ik ben doorweekt! Dit zal niet snel meer terugkomen. We zullen de dekbedden maar onder het bed vandaan halen. Joggingbroeken liggen klaar. We kunnen weer een week in de ligstand. Mooie Carieb, we laten je achter ons en gaan ervoor! Voorlopig geen internet, alleen maar SSB, maar mail gerust, want het is heel erg leuk als we straks in Bermuda aankomen om al die leuke berichtjes te lezen!

Startklaar voor Bermuda

Nou de BBQ bij Foxy's in Great Harbour was inderdaad heerlijk! En lekker veel, we kregen het bijna niet op! De volgende dag hadden we de nodige klusjes! We kregen het plan om maandag naar Bermuda te vertrekken. De hele boot moest nagekeken worden, wc-tje met pomp en afvoer moest worden schoongemaakt, mogelijk gaatje in uitlaat moest opgespoord worden (niet gevonden), want we lekken nog steeds water bij de schroefas! Vooraden nagekeken, spullen opgeruimd en noem het maar op. Ik merk wel dat we steeds en altijd maar bezig zijn. Misschien maar goed als we straks weer 8 dagen op zee zijn, hebben we eindelijk weer tijd om te lezen!!!! Op weg naar Cane Garden Bay, want dat moest o zo mooi zijn! Nou, als men dat al zegt, dan weet je eigenlijk dat het niet zo is en inderdaad. Door naar Soper's Hole om de supermarkt leeg te plunderen en diesel te tanken. Nou die supermarkt, whoh! Ik had gelezen dat de elena-op-reis.nl op de eilanden in de grote oceaan lang niet zo duur uit waren als wij hier! Mijn hemel wat een prijzen! Een stuk kaas, 27,50 us dollar!!!! Wel Hollandse maar dan nog! Een pak melk 5,67 us dollar en een pak houdbare melk ( we hadden er ongeveer 10 nodig) 3,75 us dollar. Maar goed, helaas waren er niet zo veel groente en met een paar aardappelen, 2 zakken peen, wat uien en 3 paprika's gaan wij de week varen! We moeten maar veel vis vangen en behoorlijk creatief zijn! Maar net voor vertrek kwam er een weerkaartje binnen (wij lezen weerkaartjes op computer via internet en via SSB uit, met een kans op een suptropical cycloon, die je echt niet tegen wil komen daar op weg naar Bermuda! Dus nu hebben we ons vertrek nog maar even uitgesteld. Je begrijpt, we zitten startklaar, maar het weer moet ook wel meewerken!