We hebben foto's van onze reis door Marokko op de site gezet. Kijk en geniet, want dat hebben wij ook gedaan. Ga er even lekker voor zitten want het zijn er nogal wat (en dan hebben wij al een selectie gemaakt!)

Het ziet er nu naar uit dat we morgen naar de Canaries gaan. De wind draait dan van zuid naar iets noordelijks. De oversteek duurt ongeveer 2 dagen, dus dan komen we woensdagmiddag / avond aan. We laten het weten!

Verder iedereen bedankt voor de leuke mailtjes. We lezen ze allemaal en vinden het fantastisch dat jullie zo meeleven. Terugmailen blijft alleen erg lastig, want als we goed internet hebben (nu in een cafeetje op de kant) zijn we druk met het uploaden van foto's en downloaden van weerberichten.

Marrakesh - Imlil

Vandaag door van Marrakesh naar het Toubkal gebergte. We verlaten de drukke stad en trekken de Hoge Atlas in. Hier hebben we een geweldige lodge geboekt, die alleen te voet en met ezel bereikbaar is. Het is een omgebouwde Kashba en het ziet er fantastisch uit. De rit vanuit Marrakesh is kort en om 11 uur parkeren we de auto in Imlil om een kort stukje omhoog te klimmen. Alle tassen gaan op een ezel. Op het dakterras van de Kashba eerst maar een kopje koffie en genieten van het schitterende uitzicht. En het bevalt goed, dus nuttigen we ook direct de lunch hier maar. In de middag trekken we er op uit. Bij het beekje bouwen we dammen en maken we een mooie tocht door het herfstbos. Daarna nog het bergpad de hoogte in, waarbij het voor Baaf niet steil genoeg kon. Wij moesten echt ons best doen om op het pad te blijven. Maar aan het eind kom je dan weer gewoon een dorpje tegen en een winkeltje met souvenirs. Terug in de lodge mogen we met z'n vijven in de "hamman", een uitgebreid bad-gebeuren in een apart huisje. De kinderen zijn uitgelaten en springen na het stoombad met veel bombarie in het ijskoude bad. Voor je rust moet je er niet bij zijn, maar het is wel een leuke ervaring. Het is op deze laatste dag heerlijk bijkomen van een geweldige reis door Marokko. Het is voor ons een fantastische ervaring om zo door een land te reizen met onze kinderen. Het land is zeer mooi en er is veel te zien en op deze manier, met je eigen auto en chauffeur is het natuurlijk erg luxe en gemakkelijk. Morgen het laatste stuk terug naar Agadir waar we ons zullen voorbereiden op de tocht naar de Canaries.

Ait Ben Haddou- Marrakesh

Vanuit het decor naar de drukke stad! Eerst naar de Kasbah van Ait Ben Haddou. Dat was mooi. We moesten de rivier oversteken en dat ging net.....Daarna door een droge moddersubstantie naar boven. Je begrijpt echt niet dat hier mensen wonen en kindjes die waarschijnlijk ook nog naar school gaan. We komen overal kindjes tegen en geen vader of moeder die ze uit school haalt......ze worden gewoon de drukke weg opgezet, daar waar je 100 km per uur mag rijden! In de Kasbah komen we een filmster tegen. Ze heeft takkenbossen op haar rug en nodigt ons uit om in haar huis te kijken. Hier werd de film de Gladiator opgenomen. Je weet wel, de scene waar hij Gladiator speelt, die is hier opgenomen. Vol trots laat ze de foto's van de opnames van de film zien. We begrijpen nu waarom de film hier is opgenomen, er is niets veranderd in 2000 jaar. Lemen huisjes en ezeltjes op een binnenplaatsje. De enige moderne atributen zijn de schotel antenne en de mobiele telefoon. De essentieels van het moderne leven zeg maar! We vervolgen onze weg een stukje "of the road piste". Dit is de oude route door de bergen heen. Hicham, onze chauf vind het geweldig en de jongens ook. De meisjes wat minder! Echt in the middle of nowhere, totdat we een meneer tegen komen op een brommertje met muts, winterjas en handschoenen aan op weg naar ...... huis voor lunch waarschijnlijk...........not! We trekken door de hoge atlasgebergte richting Marrakesh. Het landschap verandert weer. Meer groen en rood. Het uitzicht blijft schitterend. Na 4 uur haarspeldbochten werk komen we langzaam op het vlakke land van Marrakesh. Daar is het druk en rijden overal brommertjes. Een echte derde wereldstad. Mo vindt het echt op India lijken. Het ruikt er ook hetzelfde. De drukte, de chaos, de shopjes, het komt echt op je af gestuiterd. Eerst worden we afgezet voor een super de luxe lunch in een echt palais restaurant. Zeer decoratief versierd inclusief sexy buikdanseres, die overigens bij Daniel (zoals hij zegt) niet echt de eetlust kon opwekken. Zeer lekker eten.Daarna meteen door naar de main square, The Djemaa el Fna. Daar werd Mo meteen gehasseld, omdat ze foto's nam maar er niet voor betaalde en Baaf kreeg meteen een slang omgehangen en een aap! Maar omdat we net gearriveerd waren, waren we daar nog niet echt aan toe. Maar goed zo gaat dat hier nou eenmaal. De kakkafonie van geluiden, indrukken, geuren, mensen zijn overweldigend. Dit kan alleen maar hier in Marokko, Marrakesh. We proberen de eerste indrukken te verwerken door rustig een rondje te lopen. Maar helaas zonder resultaat. Iedereen probeert telkens weer, geld aan je te verdienen. We vluchten maar de Souks in, dit is niet veel beter, maar vinden wij wel veel leuker. We stranden in de shopjes waar je te kust en te keur souveniertjes kunt kopen. Baaf ontpopt zich als een rasonderhandelaar en we worden er hebberig van. Uiteindelijk durven we ook het plein weer aan, maar dat blijkt in de avonduren totaal veranderd te zijn. Foto's van slangen en apen kun je nu toch niet meer maken, dus het decor heeft plaatsgemaakt voor eettentjes, waarzegsters en verhaalvertellers. Wij houden het voor gezien en gaan voor de kinderen eten in de Mac, want die heb je hier ook gewoon. Ons hotel ligt overigens in een moderne wijk, waar zich tal van restaurants, hotels, moderne westerse winkelketens en dus ook de Mc Donalds zich bevinden. De tegenstelling met de medina is enorm.

De volgende dag vinken we de nodige essentiele monumenten af. Met de 4WD van Hicham gaat dat best efficient. Weliswaar is hier asfalt, maar het is toch ook hier een soort off-the-road rijden en het recht van de sterkste geldt ook hier nog steeds. Het paleis van de groot-vizier maakt op Daniel de meeste indruk. Nog maar zo'n honderd jaar geleden speelde hier een soort Aladin verhaal af, inclusief intriges, moorden, slaven en harems. Prachtig paleis. Verder de graftombes van een oude dynastie, die voor de verandering eens niet is geplunderd. In de middag weer naar de Djeema. De kinderen hebben hun angsten overwonnen en willen nu wel eens echt een slang en aapje op de schouder. En ach, hoevel je ze ook geeft voor een foto, het is nooit genoeg. Verder nog een keer de Souks in, want dat is toch ook echt Arabië en volgende week zitten we weer in de Westerse Canaries. Na een drankje met uitzicht over het plein zit Marrakesh voor ons er op. Morgen naar de bergen.

Ouazazate- M'hamid

Vrijdag vertrokken we heel vroeg uit Ouazazate richting M'hamid. Ook weer door een geweldig afwisselend droog, dor, maanlandschap. Kleuren wisselen elkaar af, maar met grijs, bruin en geel ben je al een heel eind. We hadden ergens een koffiestop waar de kamelen uit de fles dronken (hik) hihi! Geweldig hoe die beesten die fles tussen hun lippen houden en dan het water zo uit de fles in hun mond laten lopen. 's Middags gestopt in Agdz en daar gelunched. Kindjes die dan van een simpel palmblad een kameeltje in elkaar draaien, geweldig! Hoe mensen daar leven, ik weet het niet, van niks kun je niet leven, maar ze doen een aardige poging. Onze chauf, kocht dadels voor thuis. Die lusten wij ook wel, voor straks op de oversteek als we fruit willen eten, want niks blijft nog goed. Op de terugweg zullen we wel dan een kistje doen. Rond 16 uur kwamen wij aan het einde van de weg zeg maar. Daar waar de weg ophoudt en de woestijn begint. Daar waar het nog 52 dagen naar Timboektoe is........ Gelukkig konden we nog net een munttheetje naar binnen werken alvorens we weer op de kameel moesten.......het is een strak programma. Nou rond 17 uur zaten we op de kameel en om 18.00 uur is het alweer donker, dus ik kon nog net een foto van de zonsondergang op mijn hobbelende kameel nemen, maar daarna was toch echt de zon weg en werd het echt donker! We hebben nog 2 uur op die kameel gezeten alvorens we ons tentenkamp bereikten. Geweldig! El Laloudi! Daar hebben we 2 nachten in tenten op echte bedjes geslapen en het was allemaal erg prima. We konden, als we wilden, ook 1 nacht in de woestijn kamperen, maar ik ben echt heel erg blij dat we daar achteraf toch niet voor gekozen hebben. De volgende dag zaten wij, 7 uur op, aan een lekker ontbijtje en om half 9 alweer op de kameel. In de morgen hebben we ergens een theetje gedronken en in de middag hebben we een lunch gekregen onder het enige boompje in de woestijn. Daarna moesten we wachten totdat de zon minder werd, want we moesten ook nog terug. Het was een lange dag en 's avonds konden we niet meer lopen van de pijn in onze billen, maar het was de ervaring meer dan waard.
Ook nu werd er weer lekker voor ons gekookt en een supergaaf kampvuur voor ons gemaakt.
Om 21.00 uur lagen we dan toch wel in bed! De volgende dag mochten we als toetje weer 2 uur terug op de kameel en ik denk dat we allemaal toch wel een beetje klaar waren met die kamelen, pfffffffft. Pijn in onze billen en gek van de vliegen! Snel nog een duik in het zwembad en dan weer in de auto, want we moesten 's avonds weer terug zijn in Aid Ben Hadoe. Het decor van menig film. Weer 6 uur in de auto! Maar de kindjes doen het geweldig en dit hebben we toch maar weer gedaan met elkaar...................

Agadir - Ouarzazate

Vandaag vertrokken vanuit Agadir voor onze 8-daagse rondreis door het binnenland van Marokko. De organisatie van deze tocht ging erg voorspoedig. Bij het reisbureautje naast de tourist office (conveniently vlak bij de marina) konden ze precies onze wensen invullen en een dag later vertrekken we dan. De enig hassle was over de betaling. Dit zou alleen in cash kunnen en het kostte me de rest van de ochtend een rondrit langs alle banken van de stad om er achter te komen dat het bedrag toch echt boven onze cash-opname limiet ligt. Bij terugkeer bij het reisbureau bleek dat we toch met credit card kunnen betalen. Maar ach, dat is er weer eentje in de categorie lokale folklore.
Vanochtend dan vertrokken in een mooie 4WD Landcruiser met chauffeur. Inladen en met enig pijn in het hart laten we de Valentijn achter in de overigens goed bewaakte marina. De eerste dag is er voornamelijk een van een flink stuk rijden naar Ouarzazate, 400 km in de richting van de woestijn. Maar de rit is allerminst saai. Landbouwgebieden wisselen af met kale stukken waar om de kilometer wel een geiten/schapen-kudde wordt gehoed. Het wordt ons daarbij gemakkelijk gemaakt: de schapen zijn wit, de geiten zwart. Groter verschil is dat de geiten ook in de bomen grazen. Een belangrijk evolutionair voordeel ten opzichte van schapen lijkt me dat in deze dorre omgeving.
Gaandeweg wordt het landschap droger en droger. Fantastische uitzichten vind ik. En op de meest afgelegen plaatsen vind je dan toch weer een kudde geiten/schapen. Of een staat er een ezeltje langs de kant van de weg en blijkt er ook een bijbehorend mannetje ergens te zitten. Wat doen ze hier? Kilometers en kilometers van de dichtsbijzijnde bewoning, laat staan dorp of stad. Onze chauffeur weet het volgens mij ook niet, want hij suggereert dat de schaapsherders mogelijk in tenten wonen die net achter die heuvel/berg staan. Yeah, right...
Koffie drinken we in een heel leuk Berber-style hotelletje in Taliouine, een dorpje bekend om zijn safraan. Hier bestaat het landschap uit dorre heuvels met enigszins groene dalen met daar ook dorpjes, zoals Taliouine. Blijkbaar voldoende vruchtbaar om redelijk wat safraan te produceren. We beginnen te begrijpen waarom safraan zo duur is, als we horen dat er 200.000 bloemetjes nodig zijn (met daarin elk 3 meeldraadjes waar het om gaat) voor een kilo safraan.
Later op de dag rijden we nog langs een kasbah, die helaas is gesloten voor renovatie. Kasbahs zijn een soort kastelen, waarin tot in de Franse tijd de lokale chiefs woonden en het gebied bestuurden. Opgebouwd uit klei en leem, zijn ze nogal onderhevig aan erosie, want het lijkt dat ze al honderden jaren zijn verlaten, maar dat is pas enkele tientallen jaren geleden.
Het laatste stuk naar Ourzazate gaat over een grote vlakte, die volgens de chauf in de winter blank komt te staan met water. Ook dat is zeer moeilijk voor te stellen als je de droge vlakte ziet en het stof om je oren waait. Maar vooruit, er zijn niet voor niets bruggetjes in de weg en met wat fantasie kun je je wel een stroomrichting voorstellen. Onvoorstelbaar blijft het dat de omgeving hier zo kan veranderen, zowel van kilometer tot kilometer als van maand tot maand.
Ourzazate is dan verder niet zo spannend. Wel een heel leuk hotelletje in Berber stijl, met zelfs een zwembad. De kids laten zich niet tegenhouden door het ontbreken van zwembroeken in de bagage (wie rekent er nou op een zwembad in de woestijn?!) en leven zich lekker uit. Ze hebben zich goed gehouden op deze toch wel lange reisdag. Wij komen ook lekker bij met een kopje munt-thee, maar gelukkig later ook een wijntje. Morgen gaan we twee dagen de woestijn in en dan zullen we wel even geen internet hebben voor updates.

Agadir

Tja Agadir, het toeristen paradijs, maar dan in negatieve zin. Schoon is het hier wel, maar we zitten nu in een nieuwe marina met Nederlandse prijzen. Langs de kade is zelfs een Mexx winkel en een ZARA, geweldig, maaaaaaaar Nederlandse prijzen! Geen wasmachine, dus ik ben de afgelopen 2 dagen alleen maar bezig geweest met wassen in mijn eigen kleine wonder-wash machientje. Nog steeds ben ik blij dat ik hem heb, maar het kost zo ongelovelijk veel tijd! Als we uit de marina lopen, sta je in de wereld van al die mensen die ongelovelijk aan je kunnen trekken, wil je dit, wil je dat, taxiiiiiiiii!!!!!!, kom bij mij eten, nee kom bij mij!!!!! Ik word er gek van! Over gek worden gesproken, we konden in 1e instantie de haven niet vinden. Kom nooit in het donker ergens aan, maar ja in ons geval kon het niet anders, we konden niet in het donker vertrekken vanwege de onzettende deining in Essaouira, die moesten we echt bij daglicht doen en het was 12 uur varen. Om 18.00 uur is het alweer donker, dus we konden niet anders dan in het donker aankomen. Tja en toen voeren we een club binnen, we konden er overnachten, dat was allemaal prima, maar ook het circus moest hier plaats vinden. Dus weer dokter, immigratie, politie, douane en nog een keer immigratie en nog een keer douane en niet wanneer jij dat wilt, nee, wanneer zij dat willen! Daan laat het gelaten over zich heen komen, speelt het spelletje mee. Ik ben daar minder goed in. Maar goed toen het eindelijk klaar was mochten we naar de marina en dat is echt 100 meter verderop en je raadt het al, weer politie en nogeens een keer!!!! pfffffffft
Maar vandaag hebben we een trip Marokko geboekt en zullen we morgen om 8.00 uur vertrekken. We gaan eerst naar Ouarzazate, zo'n 8 uur rijden met de auto. Vanuit Ouarzazate naar Mhamid en daar gaan we 2 dagen op kamelen door de woestijn crossen. We zullen waarschijnlijkerwijs in tentjes (?) slapen........van Mhamid naar Ait Ben Haddou en vandaaruit naar Marrakech. ook daar zullen we 2 nachten slapen. Vanuit Marakech naar Imlil, dat is dus weer in de bergen en zullen daar in Kasbah Toubkal 1 nacht doorbrengen. Geweldig, moet je maar eens googlen! Maar goed, we gaan ons veilige "huis"verlaten en hopen donderdag 12 november weer terug te zijn in Agadir. We hebben geen internet, nemen geen laptop mee of zullen we dat wel doen????? Nou misschien eigenlijk wel.......In geval van nood zijn we te bereiken op Daniel zijn mobiele nummer........Verder wil ik nogeens iedereen bedanken voor alle lieve en leuke berichtjes, ik ben daar echt ontzettend blij mee maar kan onmogelijk iedereen terug mailen. Dus denk niet, Mo vind er niets aan, want ik vind het echt geweldig en het zijn mijn lijntjes naar het thuisfront...........en dan wil ik ook de families bedanken voor het 1 november cadootje uit de hadou mand! We zouden eigenlijk een Hollands hoekje moeten inrichten hahahaha. Maar we vinden het fantastisch en het is vechten wie het cadootje mag uitpakken!

Van Essaouira naar Agadir

Nu onderweg op zee! Ik heb echt het gevoel alsof we al een week in een soort van vreemde wereld vertoefd hebben. Een wereld die deels niet van ons is. Dat is moeilijk uit te leggen, maar je bent gast in een vreemd land en kent eigenlijk de gebruiken van dat land niet. Je past je zo goed als mogelijk aan. Als we aankomen moeten we eerst het hele circus af. Douane, immigratie, politie en de dokter. De dokter komt trouwens bij ons aan boord en we kregen allemaal een thermometer onder onze arm. Gelukkig had er niemand koorts hahahaha. Wij maken als wij in de haven liggen, geen deel uit van de toeristische wereld, wij maken dan deel uit van de mensen die daar werken. Misschien ook wonen? De vissers werken kei- en kei hard. Ongelovelijk, daar heb ik bewondering voor. Het harde werken op zee voor weinig. De mensen zijn vies, zwart, ontheemd lijkt wel. Een echte mannenwereld. Als wij de haven uitlopen en op een plein staan, maken we wel weer ineens deel uit van de toeristen. Wordt je ook weer benaderd als toerist en zijn ook de Nederlanders hier al aardig ingeburgerd. Kijken, kijken, niets kopen!! Ja,ja,ja, dat ken ik nu wel! Wij willen graag weten waar we aan toe zijn als nuchtere Hollander. Niet dat onderhandelen en overal geld voor vragen! Gister kwam het mannetje aan wiens boot wij lagen,"even" zijn beloning vragen. Hij rookte niet, de eerste die ik zie trouwens, dus kreeg hij geld. En dan moeten we ook nog havengeld betalen. Vanacht zijn we bestolen. Ik werd er wakker van en vond het erg onaangenaam. Je denkt dat je veilig bent. Hij had 2 paar schoenen van Daniel meegenomen en een zwembroek en een onderbroek van Baaf. Je kunt er maar verlegen omzitten! Van die schoenen is lastig want Daniel heeft maar 4 paar mee. Nu nog 1 paar hardloopschoenen en een paar nette schoenen. Das ook erg onhandig op zee. Maar goed, hij ligt er verder niet wakker van en we hopen maar dat de dief er nog iets aan heeft. Vanmorgen kwam het volgende mannetje zijn beloning halen. Ook hij kreeg wat geld, maar vond het niet genoeg. Hij had toch zo goed op onze boot gepast? Verdere uitleg is denk niet nodig! Toch heeft Essaouira een goede indruk achtergelaten. Het was het mooiste stadje tot nu toe. Misschien ook wel beetje romantisch, misschien waren we al wat gewend, het was er ook wel wat schoner, misschien.....ach ik weet het niet! Ik heb er weer heel erg lekker gegeten en je kunt in sommige restaurants zelfs ook alcohol bestellen. Er was alleen veel wind, heel veel wind! Gisteren hebben we toch maar besloten ondanks de vele wind om door te gaan naar Agadir. We hadden een wilde hobbelige zee verwacht met 20 knopen wind (windkracht 5) maar er is niets van dat al. Er is wel een deining met golven die ons af en toe flink doet rollen, maar over het algemeen mogen we niet klagen. We gaan voor de wind, zo'n 15 knoop (windkracht 4) en hebben ook nog een grote groep dolfijnen gezien. Vanavond komen we aan in Agadir, de laatste haven in Marokko die we aan doen. Dan is het afgelopen met mijmeren want dan komen we weer in de real wereld. Die van stroom, water, internet en hopelijk een wasmachine. De boot is gezandstraald, ziet er niet uit! De hele boot en met name de lijnen zitten onder zand, zout en vieze troep. Alles plakt. Maar leuk was het en het was het waard. We stappen weer uit het sprookje "Fata Morgana" en hopen binnenkort weer meer te mogen meemaken!