Kakkerlakken?

Zo'n kop doet het hem altijd wel, denk ik zo! Het volgende probleem heeft zich aangekondigd. Een paar weken geleden (let wel: weken geleden) zagen wij een torretje tussen het fruit. Nu behoor je fruit altijd af te wassen en eigenlijk ook alle wikkels van de conservenblikken te halen, maar wij dachten, dat loopt zo'n vaart niet! Totdat vanmorgen wederom een tor-achtig ding uit een keukenkastje kwam zetten! Daan vindt het een kakkerlak. Ik dacht altijd dat kakkerlakken groot, glimmend en ontzettend vies waren! Dit was gewoon zo'n klein miezerig oranje ding met jawel, van die voelsprietjes en dus kakkerlak genoemd! Whaaaaaaaaaaaah! Je begrijpt, spuitbus in de aanslag! Nu zijn we toch aan het klussen in de haven, dus dit klusje kan er ook nog wel bij!
Alle keukenkastjes ontruimd en bespoten. En daarna ben ik er voorlopig maar mee gestopt, want eigenlijk weet ik, als het echt een kakkerlak is, zijn we zuur en moeten we eigenlijk de hele boot ontruimen! We wachten dus nog even (vol spanning) af tot het volgende beest zich laat zien en ik kan je vertellen, daar hou ik iedereen van op de hoogte! Gelukkig hebben we ook goed nieuws! Vanmorgen zijn we hopelijk weer "on the move". De watermaker is gemaakt en het kostte ons niets! Vreselijke goede service vanuit Nederland en hier ter plekke! Dus vertrekkers opgelet, ik raad echt iedereen aan om in een watermaker te investeren. Het is een super ding. Als het werkt tenminste en dat doet hij weer. Alle onderdelen op de garantie en nog vernieuwd ook! Ik ben er heel erg blij mee. Nou de dynamo is ook vervangen (Henk je bent een schat, we hebben aan de relais gedacht, maar helaas was dat niet het probleem) en dus ook de regulator. Die twee schijnen bij elkaar te horen, als de zon en de maan! En het zonnetje schijnt weer. Verder gaat er helaas geen vlucht (met vliegtuig) van hieruit of andere verder gelegen eilanden, zodat wij genoodzaakt zijn Baaf met de boot op te halen op Barbados. Dat betekent omvaren. 24 uur koers zetten naar Barbados. Dus je begrijpt we hebben wel even wat voor onze kiezen, maar blijven lachen. Want zojuist hebben we net gedaan of we ergens in een resort vertoefden en konden daar heerlijk van zwembad en andere neuzelheden gebruik maken. Heerlijk, dat heb ik de hele week al willen doen. Verder is de kleine Pjotter ook in Rodney Bay haven aangekomen en daar hadden we gisteren een gezellige borrel mee. We are back en zo voelt het ook!

Rodney Bay, dag 6

Nog steeds in Rodney Bay! Het is een mooie Baai, maar we liggen in de haven, soort van te wachten en komen nauwelijks tot ontspanning. Ik denk dat we allebei ook wel zoiets hebben van, dat komt straks wel weer! Daniel is erg druk met klussen. Gisteren heeft hij goed werk verricht. De slangen van de toilet achter zijn vervangen en ik zal je zeggen, dat was geen onnodige klus! De details zal ik maar voor me houden! Ook heeft hij een ventilator geinstalleerd in de motorruimte. Waarschijnlijk heeft de warmte ervoor gezorgd dat de dynamo is doorgebrand. Onze hele nieuwe dynamo is helaas overleden. En hier in Rodney Bay hebben ze natuurlijk niet het merk wat wij hebben en als we moeten wachten op een nieuwe uit Nederland, dan kunnen we nog wel even wachten, dus een nieuwe gekocht en een andere geplaatst. Dat lijkt makkelijker dan het is, want bij de dynamo hoort ook een nieuwe regulator. En als ze nu allemaal op elkaar zouden lijken? Dus moet er ook weer een nieuwe beugel worden gemaakt die het hele zooitje op zijn plaats houdt.En dat gebeurt dan op 1 dag. Vandaag zijn we weer een dag verder en Daan heeft net de nieuwe beugel opgehaald, die net weer niet past. Zo gek, dat we niet kunnen ontspannen. De waterwaker staat in de werkplaats, de onderdelen waren op het eiland en inmiddels ook in de werkplaats. Zouden ze er al mee bezig zijn? En ik, ik ben lekker aan het schoonmaken, want van al dat klussen wordt de boot behoorlijk vuil. Ook is alle was vrijwel weggewassen en ook dat geeft rust.
De supermarkt is mijn favoriete bezigheid van dit moment. Ik ben al aan het bevoorraden. Hier zit een tamelijk goede, goedkope supermarkt dus ik grijp mijn kans. Het moet natuulijk wel in etappes, anders kan ik het niet dragen. En de relatief armere eilanden hebben een flinke deuk in mijn voorraad geslagen. Dus ook dat komt goed. Nu maar afwachten hoe deze dag gaat verlopen........

Rodney Bay, dag 3

Vandaag afscheid genomen van Barbarossa en Jonathan. En ik moet zeggen, het viel me zwaar. We hebben het erg gezellig gehad en het is ook wel heel erg leuk om samen dingen te zien en te ondernemen. Barbarossa en Jonathan varen nu samen op en zitten als het goed is, in Martinique. Wij zijn inmiddels ook aan het uitpluizen wat we nog willen zien en wat we vooral nog moeten zien. We willen nog zoveel en wat dat betreft hebben we nu wel de smaak te pakken. Toch was het hier in de haven ook leuk. De aanloop die je hebt, even een kletsje hier, een praatje daar, is in een baai toch wat moeilijker. We hebben ook kennis gemaakt met de Fascination. Een hele mooie Contest 50 van de familie Koek. Komen ook uit regio Den Bosch. En dat kletsen en kennismaken, maakt het toch wel heel erg leuk. Onze plannen betreffen nu de komende 3 maanden, daarna moeten wij al aan de terugreis beginnen. En dat maakt dat je ineens van een komend half jaar, nog maar de helft de tijd hebt.

St. Lucia, Rodney Bay

Van St.Vincent zijn we naar St. Lucia gevaren. Een stukje van 38 mijl. Wel met heftige winden, want dat hadden we al van de Jonathan gehoord, die op "open water" het water tussen de eilanden ruim 30 knopen wind voor hun kiezen hadden gekregen en dat is veel. Wij hadden ook al wisselenden winden langs het eiland, zodat wij goed gereefd waren (minder zeilvoering). Maar op het "open water" bleef de wind uit en daardoor ook de golven en hebben wij een heerlijk zeiltochtje gehad. Wij voeren langs het meest gefotografeerde stukje van St.Lucia, de Pitons. Je hebt 2 "bergjes" de "Grande Piton" en hoe kan het ook anders de "Petite Piton". De Petite Piton is iets kleiner en iets stijler dan de Grande en daardoor inderdaad ook mooier. We meerden af aan een mooring vlak onder de "Petite Piton". Onze achterlijn werd door een boat-boy tegen een kleine vergoeding aan een boom bevestigd, die het bevestigen van die lijn ook weer uitbesteedde aan wat kleine (boat) boys (maar dan zonder boot). Die kwamen later ook langs op een surfplank om een zakcentje te innen, maar helaas voor hun, ging het "grote" geld naar de grote regel boat-boy. Andere boat-boys kwamen ook nog langs om fruit en andere waren te verkopen. Nou gaat fruit er hier altijd wel in, dus kochten we een paar bananen en wat grapefruits. Dan heb je het wat fruit betreft ook wel gehad. Iets anders is er bijna niet. Ja, kokosnoten, maar die vinden ze hier aan boord niet zo heel erg lekker. Het was een hele mooie plek om te liggen en we wilden ook 2 nachten blijven, maar tegen de schemer kwamen daar de muggen en dat hebben we geweten. Wij waren helemaal niet berekend op een muggeninvasie, zodat ik er 's nachts wel een stuk of 40 neergesabeld heb met mijn electrieke muggenmeppertje. Helaas werden Foris en Katelijne ook geteisterd, zodat er van slapen weinig terecht kwam. De volgend edag zijn we daardoor maar doorgegaan naar Rodney Bay. De haven voor ons om te klussen. Hopelijk zijn alle spullen al opgestuurd en aangekomen. Waarvoor onze complimenten aan Rob Wink, die zijn uiterste best voor ons doet om de watermaker op afstand weer te repareren. Hij verleent goede service en dat mag gezegd worden. Ook Jacques Harteveld staat voor dag en dauw voor ons klaar om ons te helpen met onze mastervolt dynamo! Dank aan beide heren! Afijn, de Jonathan en de Barbarossa zouden we weerzien in Rodney Bay. Het palaver was op de Jonathan. Die hadden ook vrienden op bezoek en het werd een zeer gezellige avond, die ver in de wijde omtrek te horen was. Vandaag hebben we daardoor maar rustig aan gedaan en hebben de dag afgesloten met een klein palavertje op de Barbarossa vrijwel zonder alcohol! En dat is uniek. Morgen gaan onze vrienden weer door, op naar volgende avonturen. We hebben geleerd om geen afscheid meer van elkaar te nemen, want we zien elkaar toch wel weer. Wij zullen het even rustig aan moeten doen. Morgen is het hier helaas een feestdag, zodat we nog niet aan de slag kunnen, maar daarna hopen we toch wel dat het feest kan losbarsten.......

Wallilabou Bay, Pirates of the Caribbean

Nou daar liggen we dan! Tussen de restanten van de set van Pirates of the Carribbean. Wel leuk hoor, nostalgie zeg maar! Je kunt je bijna niet voostellen dat de film zo mooi is geworden, als je het hier ziet! Een film is sowieso niet echt, maar wel knap gemaakt als je ziet waarmee ze het doen. De film schema's hangen hier ook en hele mooie prenten van Orlando Bloom en Johnny Depp, WOW, wat een kanjers! Daniel is meer voor Elisabeth, Keira Knightley, maar nee, als ik mag kiezen........Vandaag zijn we naar de "falls" geweest. Ik dacht aan enorme watervallen, waar we lekker in zouden kunnen zwemmen, maar het is hier "dry season" dus de "falls" waren aardig opgedroogd en het wachten is hier nu op de regen. Men snakt inmiddels naar regen. Ook de eilanden zijn droog en dor. Dus het zwemmen werd beperkt tot een dipje, maar lekker was het wel! Daarna gingen we richting dorp, met de dinghy, op zoek naar een supermarkt, die we niet konden vinden, terwijl iemand voor een zakcentje op onze dinghy pastte en wij naar immigrations. Immigrations vond dat we eerst een stempel bij customs moesten halen, maar customs lag in onze baai en die was nog niet open. Too bad, eerst langs customs! Grrrrrrrrr, wat een bureaucratie en waarvoor eigenlijk? Dus Daan naar customs en daarna weer terug naar immigrations. Die gaf niet eens een stempel!!!!! Nou ja, morgen weer op pad. Het kan heftig worden naar St. Lucia want tussen de eilanden staat er heel veel wind. We gaan het zien!

Klussen in de Blue Lagoon

Ondanks dat de afgelopen dagen in het teken stonden van het vertrek van Baaf naar Nederland, hebben we toch ook wel wat andere dingen gedaan. En, zoals dat gaat als we in een marina liggen, is dat dan voornamelijk klussen. Ook als die marina en de bijbehorende lagune "Blue Lagoon" heten. Het is hier net zo mooi als in de gelijknamige film, maar blijkbaar nodigen de steigers van een marina ons uit om eens flink de handen uit de mouwen te steken. We liggen met de achterkant naar de steigers toe, en de voorkant ligt aan een meerboei maar de baai toe. Alsof zelfs de boot wil zeggen: kom naar de baai en ga weg uit die marina! Niet dat die marina nu zo vervelend is. Op zich zelfs wel prima: aardige staf, geen vervelende buren, dus niks mis mee. En: walstroom om de accu's weer op te laden, onbeperkt water en internet!
Maar laat ik bij gisteren beginnen. Mo zou de hele dag bezig zijn om Baaf weg te brengen naar Barbados en zo zou het een dag worden dat we elkaar voor het eerst in 6 maanden langer dan 1 uur (!) niet zouden zien. Mijn klus voor de dag was de dynamo wegbrengen en als het een beetje me zou zitten weer inbouwen. 's-Ochtends hadden we een taxi geregeld. In deze regio's vertel je dan wat je plan is (eerst naar het vliegveld, dan dynamo wegbrengen, en dan weer terug naar de boot) en de chauffeur vertelt je dan zijn prijs. Beetje afdingen (niet gelukt, want hij is de enige hier) en dan ga je. Bij het instappen bleek dat er nog 2 mensen meegingen. Zij moesten naar de stad om de Botanische tuin te bekijken (nee, mam, gaan wij niet doen. Er groeien hier genoeg mooie bloemen langs de kant van de weg). Op zich geen probleem: het busje is groot genoeg en een klein ommetje kan ook leuk zijn. Ondanks de toch duidelijke wensen gaat zo'n chauffeur dan eerst naar de dynamo-man, vervolgens naar het vliegveld en dan naar de stad. Ook nog geen probleem: we waren ruim op tijd voor de vlucht. Waarschijnlijk toch een soort van voorgevoel. In de stad aangekomen bleek echter dat wij (Floris, Katelijne en ik) ook moesten uitstappen, want de beste chauffeur had nog een ander klusje en moest tussendoor nog even 11 mensen ophalen. Nu spreken ze hier wel een ander soort engels dan dat ik op school heb geleerd, maar deze verwarring lag toch echt niet bij mij. Maar goed, van de nood een deugd makend, en met het besef dat ik nog niets had betaald, de afspraak gemaakt dat hij me over 3 kwartier zou ophalen. Ik herinnerde me dat ik hoognodig naar een kapper moest en bovendien waren er hier taxi's te over. Dus wij met z'n drieen naar de barber-shop: vier kappers op 10 vierkante meter, Bob Marley uit de luidsprekers, kortom het was er erg gezellig. Ondanks de drukte werd ik direct geholpen. Na al dat kroeshaar wil zo'n kapper natuurlijk ook wel eens wat anders. Voordat ik het besefte stond de tondeuse in het haar en dit is naast een scheermesje ook het enige instrument dat deze kappers kennen. Ik heb dus nu een wat andere coupe dan normaal, dus schrik niet als je de foto's gaat zien! Wel lekker makkelijk zo'n coupe, maar ik heb het niet aangedurfd om Floris ook zo'n behandeling te geven. Voor de prijs hoef je het overigens niet te laten, want voor 10 EC$ (omgerekend nog geen ? 3,-) mogen ze me nog wel eens kaalscheren. En ongelofelijk, na een ijsje en de aanschaf van wat overbodige computerspullen, stond onze chauf op tijd en op de afgesproken plaats te wachten. Money talks zullen we maar zeggen. Bijna jammer, want ik denk dat ik aanzienlijk goedkoper terug had gekund met een andere taxi.
De rest van de dag stond voor mij in het teken van het klussen aan de watermaker. Deze had het vorige week ook begeven en inmiddels had ik de support van Rob Wink (de leverancier) ingeroepen. Hij reageert gelukkig snel en met goede tips. 's-Ochtends had ik met Mo al even geprobeerd en hij leek het te gaan doen. De euforie van een klus die geklaard is, is groot, maar de teleurstelling als hij het dan vervolgens toch niet doet, even groot. Hoge pieken, diepe dalen. Maar goed, als de oplossing lijkt te werken, dan nog maar eens proberen. Dus ik was vol goede moed. Kids in het zwembad, Meat Loaf hard op de speakers, en dan kun je er tegen. Wederom leek de truc te gaan werken en deed hij het even, maar na 5 minuten hield hij er weer mee op. Om vervolgens niet meer tot leven te komen. Ik heb al eerder de lofzang gezongen op klussen waarvan je het probleem kent én de oplossing hebt, maar zo frustrerend zijn de klussen waarvan je het probleem kent (kleppen in de zuiger die niet meer goed afsluiten), maar de oplossing (tools of onderdelen) niet hebt. Grrr, daar kan zelfs Meat Loaf niet tegenop.
Tja, en zo gaat er dan weer een dag voorbij in dit paradijsje. Like a bat out of hell, zou Meat Loaf zeggen...
Vandaag heb ik me dan ook maar aan de wat eenvoudiger klussen gezet. Na de school-uren van de kids ging Mo getrouw aan wat wasjes en ben ik de boot maar eens gaan boenen. Zout heeft de neiging zich overal af te zetten en is desastreus voor menig materiaal, dus als je schoon water hebt is afspoelen geen overbodige luxe. Bovendien kon ik door de raampjes van de kuip die Blue Lagoon niet meer zien, dus als ik al er van zou willen genieten moet je het wel kunnen zien. Vervolgens de decklight (lampje in de mast die 's-nachts het dek kan verlichten) nagekeken. Deed het al niet meer sinds Suriname, maar deze klus had ik bewaard voor het moment dat een moeilijke klus niet zou lukken (zie hierboven). Om toch een beetje dat gevoel van dat je iets kunt overeind te houden. En gelukkig bleek het een los zittend lampje te zijn en geen doorgeroeste leidingen van al het zout dat ik al te lang niet had afgespoeld. 1-1 zeg maar. Voor de 2-1 had ik gehoopt dat de dynamo inmiddels klaar zou zijn, maar dat is helaas nog niet het geval. Blijkbaar hebben ook specialisten soms wat tegenslag. Ik vraag me af of die net zo over klussen denken als ik. Hopelijk is hij morgen wel klaar en kan ik hem inbouwen en vervolgens vertrekken. Want ondanks dat het hier best aardig toeven is, zijn we er alweer aan toe om door te gaan. Je moet gewoon niet te lang in een marina vertoeven.

Baaf in Nederland

Baaf is goed aangekomen! Lieve Baaf en familie, heel veel plezier en hele fijne vakantie!