Paramaribo

We zitten nu een paar dagen in Paramaribo, en het bevalt ons best. Het tempo is hier lekker langzaam. We struinen wat door de stad in de winkelstraten en het uitgaansgebied. Alles is op loopafstand, en dus goed te bereiken. Behalve het inklaren, waarvoor je naar ergens een buitenwijk moet. Het is nog een heel gedoe om een stempeltje te krijgen, en we zijn nu na 3 pogingen ongever halverwege. Hopelijk lukt het nog voor oud en nieuw... Verder gaan we lekker vaak uit eten, wat hier erg goed is. Voor de kinderen zijn er zefs frikandellen met patat (en dat ook voor de grote kinderen!). Kortom, het bevalt ons prima en we blijven dan ook tot en met oud en nieuw, wat hier een groots spektakel is. Daarna door naar Domburg, 10 mijl stroomopwaarts, vanwaar we tussen 4 rn 6 januari een tocht het binnenland in gaan maken.
Internet is hier nogal lastig. Met veel moeite is het gelukt om foto's te uploaden (gaat dat allen zien!) en dit berichtje te plaatsen, maar de verbinding is moeizaam. Hopelijk lukt het de site up to date te houden, maar alvast voor iedereen een zeer gelukkig nieuwjaar!

Zaterdag 26 december, 2e kerstdag

En we zijn er!!!!!! We hebben het gehaald! De euforie was groot. Ik had er gewoon bubbels van in mijn buik! Wat ben ik trots op ons! Een heel nieuw gevoel, maar het voelt zoooooooo goed! Wij kwamen aan op de ankerplaats en dat is de plaats voor het Torarica Hotel! En wij kwamen slechts een uur na Brandaan en Barbarossa aan. Na eerst 3 flessen champagne ( van iedere boot één), verse tonijn en wahoo te hebben veroberd getogen wij met zijn allen, Barbarossa crew, Brandaan crew en Valentijn crew richting Torarica Hotel om daar een hapje te eten. Helaas was er geen plaats meer in de herberg. Maar we konden nog wel een snackje bestellen. En zo wilde het dat we 1e kerstdag patatjes met een snackje aten en wijn, heel veel wijn! Om te vieren dat we goed zijn aangekomen! Om 24.00 uur ging voor ons toch echt het licht uit en vielen wij te bedde in een hete, hete nacht vol met muggen. Lang leve het vaste land en de rivier! Vanmorgen moest ik toch weer brood bakken, want winkels zijn er (nog) niet en een bakker op 2e kerstag al helemaal niet! En morgen boffen we ook niet, want dan is het zondag! De kindjes kregen nog wel 1 kerstcadootje bij het ontbijt, ook omdat ze de oversteek bijzonder goed doorstaan hebben. Het lego piraten en soldaten fort is nu compleet. De hele tafel ligt bezaaid met Lego. Wel erg gezellig! Vanmiddag zijn we met z'n allen Paramaribo ingeweest. De stad is uitgestorven helaas. Uiteindelijk zijn we ergens neergeploft waar ze saté en hapjes aan de waterkant serveerden. Erg lekker! Een mc Slurry van de Mac als toetje, wowie. De mensen zijn hier heel erg vriendelijk en het is zo grappig, dat als je zo ver weg bent, men toch "gewoon" Nederlands praat. En je ook gewoon weer dingen kunt lezen! Toen we terug liepen kwamen we ook Tangaroa crew nog tegen en ook dat is grappig, zit je zo ver weg kom je nog bekenden tegen ook! De rest van de Nederlandse boten ligt in Domburg, (allemaal Nederlandse namen hier in Suriname) maar wij blijven tot en met Oud en Nieuw hier in Paramaribo, daarna zien we verder!

Vrijdag 25 december, 1e kerstdag/ 1860 mijlen afgelegd

Nu half 12 bij ons in de middag en nog 3 en een half uur te gaan! Gisteren op kerstavond hing eindelijk ons kadootje aan de lijn. Een echte verse "black tuna"! Na 6 keer de lijn uitgerold te hebben gehad, doordat er een vis inhapte, was de lijn 5 keer zonder succes binnengehaald, waarvan ook een keer zonder haakje. Die had de laatste vis zich in het gevecht weten mee te trekken. En dat betekent dat er nu in de Atlantische oceaan ergens een vis met een haakje en een erg lelijk plastic visje in zijn bek rondzwemt. Maar uiteindelijk hebben we hem dan toch gevangen en hij was mooi! Een 50-60 cm mooi dik visje en zoooooooo lekker! Die gaan we morgen eens lekker oppeuzelen. Verse tonijn op 1e kerstdag, echt een kadootje! Daarna hebben we nog een spelletje gedaan en warme chocolade melk gedronken. Het was echt een heel gezellige kerstavond, waar onze kinderen ,ik denk wel ieder jaar aan herinnerd zullen worden; Weet je nog toen op die Atlantische oceaan? hahaha. Verder hebben we een heftig nachtje achter de rug! We hebben onze eerste echte squall gehad en dat is een zeer zware wolk gevuld met regen, heel veel regen. Gelukkig zat er niet zoveel wind in, maar we moesten toch (in ons onderbroekie) de parasailor eraf halen. Dit kost ons een uur. Daarna viel het dus wel mee met die wind en hebben we de parasailor er weer opgezet. Maar toen kwam toch die wind en kwamen we zo schuin te liggen, dat ie er toch ook weer af moest. Ook hadden we nog een groot tankschip op onze route, die we op moesten roepen omdat hij indraaide en ik dacht dat hij ons niet zou zien. Gelukkig gaf hij gehoor aan onze oproep en draaide met zo'n grote bocht om ons heen, dat ik dacht, dat hij weer rechtsomkeert maakte. Toen zagen we nog een slapende walvis! Maar dit was via de verrekijker, dus konden we niet zo heel erg goed zien. Uiteindelijk hebben we ook de Brandaan en de Barbarossa kunnen spotten aan hun lichtjes, maar dat was voor ons net het moment dat de parasailor er weer af ging en dat betekent voortgang inleveren en toen zijn zij weer zover vooruitgelopen dat we nu weer een slordige 7 mijl op ze achter liggen. Nou ja, 7 mijl, dat is zo'n anderhalf uur. Maar al met al betekent het, dat we er bijna zijn! We hebben het heel goed gedaan met z'n allen. Het ging fantastisch. Het zijn toch 14 nachten en 15 dagen op zee, alleen maar zee! En het voelt heel, heel erg goed! Ik ben zo erg trots op ons allemaal! De laatste mijlen worden weggetikt en we zien nog geen land, terwijl het hier slechts 8 meter diep is en dat terwijl we van dieptes komen van 2000-5000 kilometer!!!!! Dus dat is wel even schrikken. Verder is het hier mogelijk nog warmer.......Paramaribo here we come!

De oversteek volgens de kinderen

Wat vonden de kinderen van de oversteek?
Floris;
Vond het best wel goed. Ik kon zelfs lego-en en heb me maar heel soms verveeld.
Katelijne;
Vond het ook wel goed en leuk. Heeft veel dvd-tjes gekeken, zodat nu helaas het snoertje echt op is.
(lees: kapot getrokken)
Heeft ook nog wel wat school gedaan.
Baaf;
Vond het niet fijn. Maar het is wel een belevenis, eentje die je wel je hele leven bij blijft.
En achteraf gezien was het wel leuk!

Wat was het leukste van de reis?
Baaf: vissen vangen
Floris: de kerstslingers ophangen
Katelijne: dat we chocolade pudding hebben gegeten

Wat was het lekkerste wat jullie gegeten hebben tijdens de oversteek?
Floris: nasi
Baaf: nasi
Katelijne: ja de chocolade pudding natuurlijk

Wat was he tminst leuke of vervelendste van d ereis?
Baaf: school en zeeziek zijn, wat gelukkig niet al te vaak voorkwam.
Floris: het vreselijke schommelen van d eboot
Katelijne:

Donderdag 24 december, kerstavond!/ 1700 mijl afgelegd

En wat fijn dat ik geen kerstboodschappen hoef te doen! En wat jammer dat ik geen kerstboodschappen hoef te doen! Wat fijn dat ik niet hoef te koken en wat jammer dat ik geen ingewikkelde kerstrecepten hoef te verzinnen! Geen haar op mijn hoofd die ooit heeft bedacht dat we kerst op zee zouden vieren. En zo ja, dan maar geen kerstdiner! Maar een beetje jammer is het wel, want het blijft toch wel speciaal. Vanavond 1 kerstkadootje voor de kids, maar waar heb ik het ook alweer gelaten????? Zou dit het laatste avondje, nachtje op zee worden????? Ik hoop het! De golven zijn nu helemaal heftig en voor de voortgang hebben we nog steeds de parasailor op. Spannend was dat vannacht wel, maar gelukkig is het goed gegaan. We maken al plannen voor wat te doen in Suriname, Paramaribo. Helaas zullen de winkels dicht zijn. Uiteten moet denk ik, hoop ik, wel lukken! Wij wensen iedereen hele fijne feestdagen en een gezellige kerst toe! En gaan op voor de laatste mijlen.......

Woensdag 23 december, dag 14 / 1561 mijl afgelegd

We vorderen nog steeds gestaag. Zoals Mo al aangaf hebben we sinds gisterochtend de Parasailor weer staan en we maken goede voortgang. Zo'n 150 mijl per dag, en dat is meer dan 6 knoop gemiddeld. Hiermee halen we ook de achterstand tov Brandaan en Barbarossa in. Het betekent dat we er nog zo'n ruime 2 dagen over doen. Vannacht werd de wind iets minder en lagen we heerlijk op de golven. Iedereen heeft dan ook lekker geslapen. Het spannende van 's-nachts met de Parasailor varen is dat je niet zo makkelijk de wolken kunt inschatten. Er kan natuurlijke zo'n gemene squall (enorme onweersbuien) inzitten met een flinke wind. Ze zijn ons tot nu toe bespaard gebleven, en de lucht ziet er erg stabiel uit. Maar zo 's-nachts zien alle wolken er een stuk dreigender uit. Het is ook nog steeds erg donker, met de maan die nu tegen middernacht ondergaat. Overdag is het mooi zonnig met hier en daar een wolk en warm, ca 30 graden en behoorlijk vochtig. Onvergelijkbaar met Nederland! We merken dat we al wat in de tropen terecht komen. Ondertussen willen de vissen nog steeds niet erg bijten. We hebben erg trek in een visje, maar ons geduld wordt op de proef gesteld. We wachten maar af (en hebben toch niet veel anders te doen). Ondertussen geraken we hier toch ook wel een klein beetje in de kerstsferen. De balletjes hangen en de kids zijn ijverig kerstbomen aan het kleuren en knippen. Gezellig!

Dinsdag 22 december/ 1410 mijl afgelegd

Nu wil ik het eerst eens over Hammie hebben! En dat is gevaarlijk, dat weet ik, want als Daan en ik tegen elkaar zeggen, het lijkt wel of de wind ein-de-lijk minder wordt of de golven minder heftig, dan komen ze juist weer in zo'n hoedanigheid opzetten dat je had gehoopt dat je het nooit had uitgesproken. De laatste keer schreef ik ooit eens, in een ver ver verleden, dat Daniel en ik nooit ruzie hadden. Nou ik had nog niet op de "sendknop" gedrukt of de ruzie lag op de loer. Dat was ook de enige keer trouwens. En nou hoop ik niet dat het nu weer het geval wordt hahahahaha. Maar goed, Hammie dus. Hammie is de hamster van Baaf. En Baaf wilde een tijdje geleden een hamster voor zijn verjaardag. Alles goed en wel, dat mag, als je maar zorgt, dat als wij op wereldreis gaan, Hammie ergens kan blijven waar iemand voor hem wil zorgen. Dus papa gevraagd en ja, Hammie mocht naar papa (en Maaike en Santje en Teus). En het gaat goed met Hammie, hij leeft nog steeds. Nou denk ik dat hamsters zo'n 2 jaar worden, dus de kans dat we hem nog in levende lijve zien is klein, maar ik hoop niet dat ik na het verzenden van dit berichtje, daarmee Hammie de dood heb ingejaagd. We denken nog wel aan hem (of haar), Baaf en ik. Verder zijn de golven inderdaad nog heftig. En je word er echt wel een beetje gek van. Zeker als je 's morgens een kopje koffie wilt pakken en dan hebben we het over een schepje nescafe, want filterkoffie is he-le-maal uit den boze in dit geval, dan bestaat er een kans dat je een schepje koffie in je beker mikt en dat dan de beker omvalt. En dat niet een keer, nee wel 3 keer. En dan heb ik het alleen nog over koffie. De thee en met name de thee van de kinderen, is wonder boven wonder nog steeds goed gegaan. Oei, dit is weer zo'n gevaarlijke uitspraak! Maar eten koken is ook geen feest. Het lukt wel, maar in fases en nee, we hoeven het nog net niet van de grond te schrapen, maar we worden wel ontzet-tend handig!
Vandaag hebben we ook weer buiten gedoushed met z'n allen, dat is wel een feest. Goed vast houden aan de reling en je lekker laten opfrissen. Vandaag hebben Baaf en ik ook even langs de reling gezeten met de voeten in het water. Er gebeurt nog niet zoveel verder. We zijn nog te ver van land, zo'n 1000 kom voor er wat gebeurt. Maar we mogen niet klagen, het schiet op. En om nu nog meer mijlen te maken, hebben we vanmorgen de parasailor gezet. Weliswaar met teveel wind, maar we willen mijlen maken. We lopen zo'n 30 mijl achter op de Brandaan en de Barbarossa (hoe is het mogelijk?!) dus in de achtervolging! We gaan ruim 7 knopen...........