6e dag op zee, nog 407 mijl te gaan naar Falmouth

En ook vandaag was het een perfect zeildagje! Blauwe lucht, hier en daar een wolkje, zonnetje erbij en een windje van 18 knopen! Wij dachten, we zetten de parasailor op! De parasailor is ons lichtweer zeil. Zo gezegd zo gedaan. En hij staat eigenlijk al de hele dag! Het is altijd een beetje spannend om met de parasailor de nacht in te gaan, maar we wagen het er op. De boot ligt stabieler, we gaan sneller met minder wind alleen is het wat lastiger te besturen en zeker als het donker is en je niet weet aan welke lijn je nu precies moet trekken. Het zeil wordt gestabiliseerd door 4 lijnen. Maar goed, we gaan ervoor! Ook heb ik vandaag DE (halfway) appeltaart gebakken en hij zag eruit als een plaatje! Maar beter nog, hij was super lekker! Toef slagroom erop en gaan! Het enige wat nog ontbreekt is die tonijn, die de Brandaan en de Barbarossa wel gevangen hebben, Barbie zelfs 2, dus ik denk dat die 2e voor ons bedoeld was, maar dat hij aan de verkeerde lijn heeft gesnuffeld! Helaas liggen B&B op zo'n 26 mijl afstand van ons, dus die tonijn heeft zich echt lelijk vergist, maar morgen nieuwe dag, nieuwe kansen! EN die walvis, die moet ook nog langszij komen. Ik heb kaartjes gekocht voor het hele gebeuren, dus ik wil ook graag het heel gebeuren voltrokken zien worden. We gaan er morgen op wachten.........En we hebben vandaag lekker gedoushed, allemaal de haartjes gewassen en we ruiken weer lekker fris en fruitig! Helaas liet de boiler het afweten dus de douche was een beetje koud, maar ach, dat mag de pret niet drukken. De stemming is weer opperbest en iedereen voelt zich weer goed! De nintendozen volop aan de bak, maar dat is ook nog maar voor 3 dagen. Als het zo doorgaat hopen we dinsdag Falmouth aan te kunnen tikken! Momenteel zitten we op een soort van nautische snelweg, tientallen vissersbootjes schieten hier kriskras door elkaar heen. Daniel voer vannacht precies tussen 2 vissersbootjes door, met aan weerskanten een mijl tussenpassage. Daarna kwam er een schuin van achter aan sjeesen die nog even snel tussen de Valentijn en die andere 2 vissersboten door moest! En dat allemaal midden in de nacht, 300 mijl vanuit de dichtsbijzijnde kust! Spanje ligt nu het meest dichtbij. Gelukkig zijn het ook vriendelijke vissers, Schat; ik kom niet thuis met eten want ik ben even vissen..........Ze wijken in ieder geval wel uit!

5e dag op zee

Alweer de 5de dag op zee en vandaag was het een goede dag! Een blauwe lucht, een lekker zonnetje en eindelijk eens niet teveel wind! Ik mocht zowaar vannacht de motor weer bijzetten, maar dat was van korte duur, want na een half uurtje wakkerde toch weer de wind aan tot 18 knopen. (windkracht 4) Vanmorgen had ik ook wel weer zin om een appeltaartje te bakken, maar toen ik gedurende de volgende minuten met mijn hoofd omlaag op zoek ging naar de appeltaartvorm was ook die lust me weer ontnomen. We zijn nog geen 100% dus het moet nog maar even wachten! Ik ben wel heel blij dat ook Baaf weer beter gaat. Gisteren heerlijk gegeten en dat deed iedereen weer goed! Overdag nam ook de wind weer wat af, zodat nu toch de motor weer bijstaat. Volgens Daniel gaat het met de frontjes en de slechte weersvoorspellingen misschien toch nog meevallen en hebben we morgen hopelijk ook weer een rustige dag. We hebben wel ons "halfway point" bereikt (vandaar de appeltaart, die nog even op zich laat wachten) en dit gevierd met een zakje m&m's, welke ook onder luid gejuich werd ontvangen! Ach, als we de inwendige mens maar plezieren valt het misschien nog wel mee en we komen er vanzelf wel.......

Definitief niet naar Ierland

Het gaat niet lukken! Ierland is geen haalbare kaart. We moeten te hoog varen en met deze wind gaan we dat niet halen. Gelukkig voelt Daniel zich weer wat beter. We nemen nog wel geregeld een pilletje en kijken reikhalzend uit naar de windstilte, die volgens de "gribbs" toch echt nog moet komen. Vanacht hadden we vrijwel de gehele nacht 35-42 knopen wind om onze oren. Dat is windkracht 8 tot 9. Ons groot zeil gereefd met 2 riffen, de genua ook met 2 riffen en nog gaan we als de brandweer. We maken snelheid van 7 tot 8 knoop! Dat hebben we het hele jaar nog niet gehaald met ons bootje! Het vervelendste zijn toch wel de golven. Ik overdrijf graag en ze zijn dus wel 10 meter hoog! Volgens Daniel blijven ze hangen op 3 tot 4 meter, maar hij is zoals altijd erg bescheiden. Het blijft wel een enorme partij water wat op je af blijft komen.......met flinke kracht en ook vaak in de boot! De zon is weg, het miezert en het is koud. Al met al, tijd om ergens aan te komen, want we vinden dit niet fijn. Onze route is nu bepaald op Fallmouth, dat is nog 708 mijl weg. We hebben er al ruim 500 gedaan. Contact via SSB met Brandaan en Barbarossa gaat gelukkig goed. Ik moet zeggen contact met Barbarossa via Brandaan! Barbarossa heeft moeilijkhden met hun stuurautomaat en gebruikt zodoende hun SSB kabel om die stuurautomaat aan de praat te houden. Zij kunnen dus hun SSB even niet gebruiken en communiceren nu via Brandaan. Dat is fijn dat het zo kan. Wij zijn inmmiddels te ver achter om met elkaar over d emarifoon te spreken, maar Brandaan en Barbarossa hebben ook hun route naar Fallmouth ingezet!

Onze laatste oversteek

En ook wij zijn weer vertrokken! De voetbal gelaten voor wat het was. Gezorgd voor vertrek. Boodschappen aan boord, diesel en water en rond half 1 maandagmiddag zijn we dan echt vertrokken! Onze bestemming staat ingetoetst op "Cork" Ierland. Maar of we dat gaan halen is de grote vraag. We hebben nu zo'n 48 uur gevaren en zo'n 300 mijl afgelegd. Dat is niet slecht, mits de omstandigheden zich hieraan aangepast hadden. Dit is helaas niet het geval. Vanaf het begin hadden we al veel wind en zoals gewoonlijk vanuit een scherpe hoek met bijbehorende flinke golven die zich schuin aandienden. Gelukkig zat het weer mee, een klein zonnetje. En gelukkig zat de snelheid mee, we hadden al snel zo'n 200 mijl afgelegd. Maar minder prettig is toch weer het "inslingeren". Het wennen aan de golven. Dit keer ben ik er genadig vanaf gekomen, na 48 uur "gaat het dan wel weer" maar Baaf en Daniel hangen nog steeds regelmatig overboord. Dat is gek, want Daniel kan er van ons allemaal het beste tegen, maar het valt hem erg zwaar dit keer. Pilletjes helpen, maar zeer kort, totdat ze weer uitgespuugd worden. Baaf kan al helemaal niets binnen houden. We waren met de 3 boten vertrokken, Brandaan, Barbarossa en de Valentijn. Helaas hebben we vanaf vannacht geen marifooncontact meer. We hebben afgesproken om elkaar 2 keer per dag op de SSB te spreken. Het is op dit moment echt survivallen op zee. Vanavond is er ook weer veel wind voorspeld en hopelijk vrijdag dat we een motor dagje hebben om weer nader tot elkaar te komen. Daarbij moeten we maar kijken of we echt wel Cork kunnen halen of dat we niet moeten uitwijken naar Engeland, Frankrijk of zelfs Spanje! Het aantal mijlen wordt dus nader bepaald, maar als we Cork aanhouden moeten we 1120 mijl afleggen.

Monica jarig

En de laatste verjaardag op de boot is gevierd! We zijn allemaal 1 keer jarig geweest tijdens deze reis en de vlaggetjes kunnen nu toch echt de prullebak in! Ik heb een geweldige verjaardag gehad, compleet met 2 appeltaarten die we met Brandaan, Barbarossa en Whistling Maid hebben opgegeten, heel veel telefoontjes van heel veel lieve mensen, sms-jes en mailtjes. Super! Allemaal heel erg bedankt! Ook al waren jullie niet in levende lijve aanwezig, ik weet dat jullie er zijn! En dat maakt dat ik nu toch zeker wel naar huis wil komen!
We hebben nog geborreld en zijn lekker uiteten geweest. Met z'n allen, want die kinderen spelen toch alleen maar met elkaar. Ook dat zal afkicken zijn komende week, want dan is het weer 10 dagen in de ligstand en zullen ze ook dat weer zonder klagen over zich heen laten komen.
Dus laat ze nog maar lekker ravotten. Er wordt ontzettend veel gevoetbald door onze jeugd en ook veel geskateboard. Leuk om naar te kijken en ik zou willen dat ik het ook zou kunnen.
Het laatste weekend op de Azoren gaat in. Vandaag misschien nog een mooie wandeling maken en morgen het voetbal. We kunnen ons hier niet voorstellen, hoezeer Nederland in de ban is van het voetbal, maar ook wij zullen dit WK niet snel vergeten.

Angra do Heroísmo

En ja, we liggen er nog steeds! Het voetbal wordt ook steeds leuker om naar te kijken! We kunnen hier in het café-restaurant van de marina kijken en hebben het erg goed naar onze zin. Het plaatsje is ook leuk om doorheen te lopen en nog leuker om eindelijk weer eens wat leuke winkels in te stappen. Daarbij kun je overal een kopje koffie drinken of eens lekker en goedkoop uiteten gaan. Toch wreekt zich dat uiteten wel en moet er ook nodig weer eens wat aan de calorie verbranding gedaan worden. Ik ben ijverig aan het hardlopen begonnen. Het was geen keuze, ik moest wel! Helaas is het weer niet al te best, het is miezerig, druilerig maar gelukkig doet het niets af aan het vakantiegevoel. De tijd vliegt! Nu Nederland alweer gewonnen heeft blijven wij alweer liggen. Ik heb ons nu al 2 keer klaargemaakt voor vertrek ( wassen, poetsen, boodschappen gedaan) maar we krijgen nog een herkansing! We blijven tot en met de finale, we zullen het niet zo uitbundig kunnen vieren als de halve finale want we willen de volgende dag vertrekken. Maar goed, dat hangt natuurlijk ook wel weer van het weer af!
Inmiddels hebben we ook het eiland verkend. We hebben een autootje gehuurd en zijn naar het midden van het eiland afgereisd. Dan praat je over een half uurtje rijden. Daar waren grotten te zien en hebben we een prachtige uitputtende wandeling gemaakt. Dat was super: erg mooie natuur en een afwisselende tocht met klauteren over rotsen en kruipen door de struiken. Het kostte Daniel zijn bergschoenen, want na een half uurtje liet de zool los van de ene schoen en na nog een half uur de andere. De tweede grot betrof een vulkaan uitbarsting en is de enige in de hele wereld die je van binnen kunt bezichtigen. Machtig mooi ook weer. Dat je in de krater staat en naar boven door de "schoorsteen" naar buiten kunt kijken. Verder een enorme ruimte die ze de katedraal noemen (en daar ook op lijkt) en een onderaarts meertje. Moe maar voldaan konden wij in de haven gewoon weer aanschuiven bij de borrel samen met Barbarossa en Brandaan.
Afgelopen zondag heeft Daniel zich bezig gehouden met een stier. Dat wil zeggen hier in Portugal en met name op de Azoren is er vrijwel dagelijks ergens op het eiland een evenement met een stier. Dan sluit men een straat af en laat men daar een stier doorheen hollen. Het publiek heeft zich verschansd ergens daar waar de stier niet bij kan komen, maar de echte durfallen staan natuurlijk gewoon op straat! De stier rent achter ze aan en de durfallen rennen weg. Erg grappig en spannend om naar te kijken en voor onze mannen (die ook de straat op wilden) steeg het adrenaline gehalte tot ongekende hoogtes. Helaas kwam Daniel ten val en schaafde zich op de rechterkant van zijn hemelse lichaam. Maar goed het was wel heel erg spannend.

Terceira

Na een dag van wisselende winden varierend van 5-25 knopen wind uit welke hoek dan ook, hebben we na 13 en een half uur varen Angra do Heroísmo bereikt! Ik moet zeggen, ik heb er allemaal niet zo heel veel van gemerkt, want ik heb een boek gelezen en toen we er waren was het boek uit! Heerlijk! En Daniel vind het zeilen heel erg leuk, dus hij kon zijn lol op, met vele wisselende zeilvoeringen. We hebben ook 2 keer een walvis(je) gezien. Helaas, zie je er niet zo hele veel van, behalve dat je een grote vis langs ziet zwemmen, die dan water omhoog spuit. Het hele staart gebeuren, wat toch wel het spannendst is, hebben we niet gezien. Walvissen schijnen op een gegeven moment naar beneden te duiken, naar 2 km diepte om daar van die reuze inktvissen op te vissen en op te eten. Op het moment dat ze duiken zie je dan die mooie staart en vervolgens blijven ze 45 minuten beneden. Hier langs de Azoren schijnen een aantal walvissen te wonen, de kans is dus erg groot om ze te spotten. Misschien maken we nog een kans. De Azoren zijn erg leuk. De mensen zijn heel erg vriendelijk! Portugal bevalt! Het weer is alleen erg wisselend, beetje zoals in Nederland. Gister een mooie dag met veel zon, dus lekker tijdens het zeilen. Vandaag weer regenachtig en kouder. Maar goed, we mogen niet klagen, dus zullen we ook niet doen. We wachten nu op een mooi wheater-window, zoals dat zo mooi heet en dan varen we vanaf hier naar Ierland. Vanaf Ierland willen we nog langs de Scilly's, dat zijn eilandjes nabij Engeland en dan langs Engeland of Frankrijk, Begië naar huis. We hebben nog 6 weken.
We komen thuis in het weekend van 14/15 augustus, maar zullen precieze datum nog bekend maken. Die weten we zelf namelijk ook nog niet! Verder genieten we nog volop en het is gezellig om dit samen met Barbarossa en Brandaan te doen.