Isle of Wight

In Weymouth hebben we het erg gezellig gehad. Tijdens het onvermijdelijke palaver met Barbarossa, werd Daniel vanaf de kant geroepen. Bleek de familie Claessen (Lenneke met gezin en opa Fons) ook in Weymouth te liggen met de boot. Deze toevallige ontmoeting, die vaak de leukste zijn, moest natuurlijk gevierd worden met een goede borrel. Na 2 leuke dagen in Weymouth zijn we weer door gegaan naar Isle of Wight. Een prima zeildagje met helaas weinig wind maar de stroming van 2 knopen maakte heel veel goed. Daniel had zelfs de parasailor weer opgezet. Het stroomt lekker in "The Solent" het kanaal om Isle of Wight heen. Eindelijk heb ik nu de beroemde "Needles"gezien, waar menig schip, schipbreuk heeft geleden. Nu liggen we in Yarmouth en je merkt hier nauwelijks iets van de drukte die zich in en rond Cowes bevindt, vanwege de beroemde "Cowes week". Eén groot zeilavontuur. Ik heb me zelfs laten vertellen dat 1 nachtje Cowes in de haven, 120 pond kost! Vandaag konden we eindelijk in een open dubbeldekker bus stappen en reden we een weliswaar toeristisch, maar ook erg mooi rondje naar de Needles. Daar hebben we een fort bezocht en reden we weer terug. De bedoeling was om een flinke wandeling langs de kust te maken, maar helaas "vergaten" we halverwege uit te stappen. Zo zitten we nu weer op het bootje. Het weer is redelijk. Maar we vermaken ons prima met de bergen Lego en Playmobil, een spelletje, de Nintendo of het internet. Vaste bakens in ons bestaan. Want onze omgeving heeft vaak gewisseld en het blijft me verbazen dat ons bootje ons steeds weer ergens heen brengt. In het afgelopen jaar hebben we zoveel verschillende landen, omgeving en natuur gezien, dat is fantastisch. Met in die omgeving de bijbehorende mensen. Het valt ons op dat hoe dichter we in de Westerse wereld komen de mensen niet erg gezond leven. In de Carieb moet men hard werken voor een klein beetje geld en de mensen zijn daar gelukkig. En zo zit ik niet eens op zee, maar zit ik toch weer te mijmeren! We blijven hier nog 1 dag! Daarna varen wij 200 mijl naar Oostende. We hebben nog een druk programma, dus de tijd gaat ons inhalen. Vrijdag 13 augustus (we tarten het lot) rond 15.00 uur komen wij terug in Lelystad Haven. We mogen weer op de U steiger liggen, maar zullen waarschijnlijk even aan de kade aanleggen, daar waar ook het Dijckhuisje staat. Iedereen die ons zou willen verwelkomen is bij deze van harte welkom!

Salcombe, Dartmouth en Weymouth

En ineens zetten we er vaart achter! Salcombe was heel erg druk, maar erg gezellig. Weer hebben we samen met Barbarossa aan 1 mooring gelegen en dat is erg handig voor de borrel. We stappen gewoon even over. Ook voor de kinderen erg gemakkelijk. Na Salcombe zijn we een dag naar Dartmouth gevaren, zo'n 40 mijl verderop. Wat een schitterende invaart van de rivier. In Dartmouth hebben we met ons gezin een gecombineerde trip gemaakt met stoomtrein, bus en rivierboot. De Robin Round. Ik dacht echt even dat het een bejaarden tripje zou zijn, maar het was erg leuk om te doen. Zo kregen we ook de kans om nu eens zonder een auto te moeten huren, een glimp van het landschap te zien. En het is hier mooi, erg mooi. Na 2 nachtjes zijn we verder gevaren naar Weymouth. Barbarossa koos ervoor om 's nachts te varen en vertrok om 2.00 uur, maar mijn schipper lag liever om die tijd in zijn bedje, dus zijn wij de volgende morgen pas vertrokken. Een dagtrip van 11 uur. Zo zagen wij de volgende morgen de "Wizard", een Halberg Rassy van Hans en Annelies Wichers met hun kinderen. Zij zouden eigenlijk dit afgelopen jaar met ons meegegaan zijn voor het rondje Atlantic maar door omstandigheden was hun vertrek een jaar uitgesteld. Goed om te zien dat ze er dit jaar wel bij zijn. Ik ben ook helemaal vergeten te zeggen dat we een ontmoeting hebben gehad met een heel lief vriendinnetje van Katelijne, Lieve met haar papa Egon, mama Agnes en broertje Mince. Wij kwamen ze tegen in Angra do Herísmo  en zaten op een boot met een hele moeilijke naam. Dat is ook nog wel een idee. Dan wissel je je huis uit tegen een boot die ergens op de Azoren of in de Carieb ligt en hou je zo je vakantie. Een super idee! Met Egon zijn we ook nog een avond wezen stappen. We hadden een party waar je geheel in het wit gekleed naar toe moest. Het werd 5 uur en wij sloten af met een broodje shoarma op de Brandaan. Heerlijk, vooral omdat Toine zelf de shoarma kruiden had samen gesteld. Maar goed, nu na de trip van 11 uur, kwamen wij aan in Weymouth. Ook hier is het weer gezellig. Echt heel warm is het niet, maar gelukkig regent het niet. We kunnen weer een wasje draaien en we hebben eindelijk weer eens stroom zodat we ook weer een warme douche kunnen nemen. De boiler is er nu echt mee gestopt, helaas. Maar met walstroom krijgen we hem wel weer warm. Die walstroom is dus zeer welkom. De boot gaat langzamerhand uit elkaar vallen, we moeten dus echt naar huis! Nog 2 weken te gaan.   

Fowey

Van Falmouth zijn we naar Fowey gevaren. Een grijze bewolkte dag en bij aankomst alleen maar regen. Bah, bah, we zijn in Engeland. Onderweg wel verscheidene makreeltjes gevangen, maar omdat we eigenlijk die joekels van vissen gewend zijn, vloog de een na de andere van de haak.
We moeten weer even het ritme te pakken zien te krijgen. Baaf zou ze ook voor mij schoonmaken, maar dit klusje durfde hij toch niet zonder zijn hele dikke vissershandschoenen. Kleine held! Fowey is een leuk plaatsje! We liggen samen met de Barbarossa aan 1 mooring en het is op het water bijzonder bedrijvig. Het dorpje is klein en behoorlijk toeristisch. Maar de winkeltjes zijn weer fantastisch, typische Engelse snuisterijtjes en ik kan mijn hart weer ophalen!
Morgen gaan we door naar Salcombe, dat is 36 mijl varen en willen we het tij mee hebben dan moeten we lichtelijk vroeg weg! We zijn weer in de landen van de stroming en het tij en hebben dus weer rekening te houden met tijd! En dat terwijl we al een jaar lang geen horloge meer om hebben...........Kon het maar altijd zo blijven............

24 juli, vandaag precies 1 jaar weg!

En we gaan weer verder trekken! We hebben echt genoten van Falmouth.
Het weer is "typical English" maar na die ene regenachtige dag bij aankomst, hebben we gewoon Engels weer. Dat betekent niet te warm, gewoon lekker en af en toe een buitje, waarna het dan snel weer opklaard. Helaas geven de weerkaartjes voor morgen een ander beeld aan, maar dat zien we dan wel weer. Daniel heeft (ook hier weer) een aantal klusjes afgewerkt, boiler gerepareerd (K-klus, het is ook al niet gelukt) en water gehoosd. Ik ben hier lekker wezen shoppen en de kinderen hebben de speelgoed winkel geplunderd. Ook dat hadden ze al lange tijd niet gedaan! Baaf is samen met de andere "mannen" wezen karten! Spectaculair! Jammer dat we weer verder moeten gaan. De haven is vol met bootjes die dit jaar gaan vertrekken en allemaal hebben ze zo'n gezonde spanning over een good wheater window. Dat hebben wij niet meer nodig jippieeee! En wat hebben we veel geleerd! Vandaag gaan we 20 mijl verder afzakken langs de kust richting Fowey. De Brandaan heeft ons vanmorgen in alle vroegte verlaten. De kanjers kregen het weer op hun heupen en wilden graag nog door naar Schotland. We zullen ze echt missen, we hebben fantastische weken met elkaar gehad en het is gek dat ze er nu niet meer bij zijn. We moeten elkaar na de reis dan maar gauw weer gaan zien! Ook nemen we bij deze afscheid van de Anna Sophia, die hun reis voor onbepaalde tijd gaan beginnen en die het gehele jaar door onze blogs hebben gelezen! Jan en Annelies, toi toi toi en behouden vaart!

Falmouth

En wat is het ook hier weer leuk! Zo typisch Engels, zo vriendelijk! Aangekomen na 8 dagen en 3 en een half uur. Varend op een grijze zee, voeren we zo de mist en de regen van de Engelse kust in. De lang verwachte kreet: "Land in zicht" bleef dit keer uit, want zelfs een mijl uit de kust, zagen wij nog geen land. Hello England, here we are! Falmouth visitors haven is een erg gezellige haven en Brandaan en Barbarossa waren zo'n 2 uurtjes ( hoe kan het ook anders) voor ons gearriveerd en lagen aan de Anna Sophia, die al onze blogs gelezen hadden! Dat was dus wel een warm welkom! Al snel gingen we aan de appeltaart en de borrel, die we daarna voort hebben gezet in een super Engelse pub, compleet met allerlei soorten bier, fish en chips, wijn (vooral veel wijn!) hamburgers en biefstukken! Heerlijk! Ook was hier weer het weerzien met de Bonnie. Op de Bonnie vaart het vriendinnetje van Giel en zij waren enkele dagen eerder dan wij van Terceira vertrokken omdat zij toch wel in een tijds hurry zaten. Helaas hebben zij gedurende deze oversteek erg slecht weer over zich heen gehad en zijn zelfs platgeslagen. Gelukkig met niet al teveel schade omdat ze gewoon met alle luiken dicht, binnen zaten. Uiteindelijk zijn we ook met zijn allen weer uit de pub geveegd en konden we genieten van een super rustige nachtrust, eindelijk weer eens naast elkaar en langer dan 3 uur! Ik ben weer trots op ons! Op de kinderen, die het weer zonder klagen hebben doorstaan, op mezelf, die het varen ook nog leuk begon te vinden en op mijn lieve kapitein, die ons ook nu weer helemaal zonder kleerscheuren er doorheen heeft geloost! We zijn aangekomen en hebben niet eens schade?! Wel zit er in elke bilge water. Dat is vervelend want we weten toch echt niet waar al dat water nu vandaan komt! De schroefas is in orde, de roerkoning toch niet zo. Maar er zat zelfs water in de bilges hier in de kajuit en die liggen toch een eind van de roerkoning af. Waarschijnlijk scheelt het wel, dat we heftig weer hadden, maar zo'n boot moet daar toch tegen kunnen zou je zeggen. Afijn Daniel is een dag bezig geweest om alles weer eruit te scheppen en ik mocht weer mijn wasjes draaien in de wasmachines! Iemand nog een wonderwash nodig? Gratis af te halen bij de Valentijn!

8e dag nog 100 mijl te gaan

En dat betekent dat we inderdaad morgen in de loop van de dag in Falmouth aankomen! Jippieeeeee! Vandaag was het verder een erg saaie dag! Het was koud, grijs bewolkt, de zee zag eruit als de grijze Noordzee en tenslotte ging het ook nog regenen. We hebben geen vis gevangen! Maar wel lekker opgegeten. Heerlijke sashimi en bij het avondeten heerlijke stukjes gegrilde tonijn met pesto, gebakken aardappeltjes en een rauwkost salade. Het leven is goed! Ook had ik maar een chocolade taart gebakken. Zo eentje, die nog een beetje zacht is in het midden, zodat de chocolade als de taart nog warm is, eruit druipt........ Ook deze taart was weer erg goed gelukt, al zeg ik het zelf! Helaas viel hij vanmiddag vanwege de golven achter het fornuis en dan is het minder prettig dat de chocolade in het midden nog zacht is........ Maar ja......

7e dag en nog 250 mijl te gaan

En ineens ga ik het leuk vinden! Het was vandaag weer een super leuke dag, die om is gevlogen! Met weemoed denk ik nu al terug aan al die oversteken die we hebben meegemaakt en het aparte gevoel wat het met zich meebrengt.(Ik weet nu dat ik nog maar 2 dagen hoef te gaan!!!!) Dit gevoel komt nooit meer terug wat een aparte ervaring. Alleen het inslingeren, dat is echt een ramp! Het wennen met heel je lijf aan boot, zee en golven! Dat is niet fijn, maar eenmaal alles onder controle en het is een lekker zeil weertje, is het machtig om zo over een zee uit te kijken en je helemaal alleen te voelen met niets anders dan alleen maar water om je heen! Een gek ding die zee. Gevaarlijk, onvoorspelbaar, maar machtig mooi als de wind gedoseerd is en de golven onder je door glijden! Vandaag zijn we vrijwel de heel dag omringt geweest door dolfijnen. Geweldig! de kinderen reageren gelukkig nog steeds enthousiast, maar aan het einde van de dag is voor hun de lol er een beetje vanaf! En wij maar zeggen, dat ook dit voorlopig nooit meer terug komt! De piepende geluidjes van de dolfijnen kwamen vanavond gewoon door de boot heen! Fantastisch! EN jawel hoor, onze eerste tonijn is binnen!!!!!! Een lekkere dikke vette, zó mooi! En zó lekker! Ik kon vanmorgen natuurlijk niet wachten om die hengel uit te gooien. Na al die vissersboten die we gezien hadden (Toine van de Brandaan had er wel 42 geteld) moet er hier wel vis zitten! Dus ik die hengel uitgegooid en terwijl ik de hengel nog in mijn hand had, ging de lijn al af!!!!! Ik keek ernaar en kon niets doen, er zat een joekel aan en de lijn rolde helemaal af en toen......KNAP! Lijn volledig ontrold en geknapt. Dus nu zwemt er hier in de oceaan niet alleen een vis met haakje en aasje in zijn bek, maar ook nog met zo'n 50 meter lijn eraan! Menigmaal is de hengel toen afgegaan, er zit zo'n rateltje aan die aangeeft dat je beet hebt, maar iedere keer als we de lijn binnen wilden halen, vloog uiteindelijk de vis er vanaf! We zijn ons tweede aasje inmiddels ook kwijt en zaten zodoende met 2 hengels zonder haak. Daan heeft daarna gelijk weer nieuwe haken en aasjes erop gezet en weer was het binnen no-time raak. Terwijl we die ene vis aan het schoonmaken waren, zat er alweer een aan de ene hengel en niet lang daarna ook aan de andere hengel. Gelukkig zijn ook deze vissen er weer afgevlogen, we hadden gewoonweg geen tijd om ze uit het water te halen!!!!!! Al die tijd hebben wij ook onze parasailor opgehad. Ik denk dat de snelheid van de boot er wel degelijk mee te maken heeft dat we vandaag zo'n succes hadden. Helaas kunnen we de snelheid dan weer niet uit de boot halen als we de vis binnen willen halen, dus dat is altijd een gevecht tussen leven en dood. Voor de vis dan. Althans! Morgen gaan we het weer verder proberen, want we moeten nog steeds de Brandaan en de Barbarossa trakteren op tonijn! Maar die nood is misschien nu wat minder hoog, nu we weten dat Ellen van de Barbarossa de extra tonijn heeft gereserveerd voor de borrel a.s dinsdag! We moeten dus op tijd in Falmouth zijn!!!!!!! Verder moeten we nu wat boten betreft een beetje meer gaan opletten. Gisteren waren we allebei zo verdiept in ons boek dat terwijl we tegelijkertijd opkeken en een enorm tankschip op een halve mijl passeerde. Dat gebeurt ons echt zelden! En een halve mijl is eigenlijk al een reden om uit te wijken!
Maar goed, gelukkig ging het goed. Overdag is er altijd wel iemand die oplet (denk je dan) maar 's nachts is het echt op het wekkertje en dan om de 10 of 12 minuten kijken we rond of we misschien ergens een boot zien. De frequentie neemt toe nu we wat meer in de buurt van Europa komen. Toch zitten we niet op een directe vaarroute van boten die uit het kanaal komen, maar wel op die van de boten die naar Amerika en Canada afreizen! Maar goed, de parasailor is er weer vanaf en nu gaan we dan ook niet zo hard meer. Hij moest er wel vanaf want de wind trekt weer wat aan en zo door de nacht heen is de boot op de gewone zeilen toch iets beter manoeuvreerbaar. Ook wel prettig mocht je moeten uitwijken voor een of andere vissersboot......Oh... Ik hoor weer dolfijnen fluiten..........