St. Vincent

We liggen na een heerlijk schuin zeiltochtje van een uurtje heerlijk in de marina in The Blue Lagoon. Ik weet niet eens hoe het dorpje hier heet en of ze uberhaupt wel een dorpje hebben? Maar het is hier heerlijk liggen. We kijken uit op een mooie baai. Hebben stroom van de wal en hebben onze tanks zijn ook weer gevuld met water. Helaas kunnen wij dit water niet meer drinken, dus vanaf heden moeten we ons drinkwater uit flessen drinken. Water is trouwens niet goedkoop. Een fles kost hier omgerekend gemiddeld 1,25-1,50 euro voor 1,5 liter. Watertanks vullen hadden we vanmorgen kunnen doen voor 100 euro, maar hier in de marina kostte het slechts 10 euro. Het liggeld van de marina verdient zichzelf terug zeg maar. De kinderen konden vandaag heerlijk in het zwembad van het hotel hier bij de haven zwemmen, dus dat was echt groot feest. Er was zelfs een glijbaan bij. Wij hebben een toertje gepland voor morgen. Morgen gaan we om 7.30 uur op pad om een wandeling te maken van 2 uur naar een vulkaan. Dat is een belevenis, want dat hebben we nog nooit eerder gedaan. Ook de kinderen hebben hier veel zin in. En morgen is het groot feest, Valentijnsdag, de dag dat ik mijn prins in het Oeteldonkse besneeuwde Den Bosch heb ontmoet, 11 jaar geleden! En laat het nu ook wit zijn, Valentijnsdag en carnaval! Mijn hart is in Den Bosch, ik mis het carnaval ontzettend en mijn carnavalsvriendinnetjes nog het meest......maar ik zit hier mooi met mijn prins in het paradijs, dus echte klachten heb ik niet..........

Bequia

Katelijne haar verjaardag is gevierd! Ze vond het fantastisch. 's Avonds hebben we met z'n allen boerenkool met worst gegeten, dat wilde ze graag. De worst nog uit Nederland, opgestuurd dankzij Jolan en de boerenkool uit een pot van de Choice supermarkt uit Paramaribo. Zo komen we toch nog een heel eind. En het was best lekker! Gisteren hebben we rustig aan gedaan, beetje school, beetje wasje gedraaid. Heerlijk gelunched in een strandtentje en daarna eigenlijk niets meer. Baaf heeft nog een poging gedaan tot avond vissen en haalde daamee van de week met een klein stukje kipfilet het ene na het andere visje uit het water. Met die kleinere visjes wordt er dan weer een grotere vis gevangen en tot onze verbazing trok hij zo een morene uit het water, brrrrrrrrr! Vanacht kwam er weer veel wind opzetten. De Jonathan ging krabben (anker over de grond slepen) en dacht dat ie over een mooring was gevaren, maar we konden de mooring nergens meer terug vinden. Een mooring verzekert je van veilig liggen, maar ook de mooringen blijken niet zo veilig en safe als men denkt dat ze zijn. De Jonathan is gelijk afgevaren naar St. Lucia, alwaar ze vrienden verwachten. En wij komen we net uit het ieniemienie dorpje. Daniel en Floris wilden naar de kapper, maar de wachttijd was anderhalf uur. Daar gaan we maar niet op wachten, zodat de lange manen nog even kunnen doorgroeien. Wij gaan zo naar St. Vincent. Als het mogelijk is gaan we in de haven liggen. We moeten stroom trekken van de wal omdat onze accu's niet meer opladen en ook onze watermaker is nu echt kapot. We hebben nu ook geen water meer. Laten we hopen dat er een plekje vrij is.......

Verjaardag Katelijne

Allereerst beterschap gewenst voor opa Goedhuis die vandaag geopereerd is! Opa sterkte en opa en oma succes met de revalidatie. Verder bedanken wij iedereen voor de lieve emailtjes en sms-jes. Katelijne heeft een hele leuke verjaardag! Zelfs de chocolade taart is uitzonderlijk goed gelukt en ook daarvoor wil ik iedereen bedanken die mij moreel gesteund heeft in deze hahahahaha. Maar de dag is nog niet voorbij! We hebben heerlijke appeltaart gekregen en gegeten, gebakken door Giel van de Jonathan en de derde op rij! En we moeten toegeven, dit was toch echt wel de lekkerste! Helaas wilden de kaarsjes niet al te lang branden, want de wind deed goed haar best. Dus Kat heeft samen met de wind een wens mogen doen. Na koffie en limonade met taart hebben de kinderen nog even samen gespeeld en nu is het wachten op kleine Luukje zijn middagslaapje. Daarna gaan we naar het strand om spellentjes te doen! Daniel en Giel zijn nu naar de kant, Baaf had de motor van de dinghy van de Jonathan aan gort gevaren, hij voer over
een rots en de schroef zei; PANG! Een rotorblad is er nu af. Nu had Giel nog een 2de hands schroef liggen, maar daar ontbrak een ringetje van. Die zijn de mannen nu aan het zoeken. Dat is nog wel een heel gepuzzel hier op die eilanden. Als je echt iets nodig hebt, kost je dat minstens een halve dag. Toch stond ook de bakker weer vanmorgen om 7.00 uur aan de (boot) deur en dat is wel verrekte handig! Ik moet ook nog even zeggen dat het Blues festival op Mustique, een van de belevenissen hier in de Carieb is en dat Mick Jagger dus gewoon een biertje in Basil's Bar heeft gedronken! Helaas hebben wij dit spektakel gemist omdat wij een biertje op onze boot
aan het drinken waren. Maar het feit dat die man gewoon op het eiland is, terwijl wij daar in die baai liggen..............

Mustique

We liggen hier al 3 nachten en ik heb geen tijd om te schrijven.......Schandalig! Ik heb sowieso weer het gevoel dat ik nergens tijd voor heb! Al moet je me niet vragen wat ik dan zo heel de dag doe! We zijn nog steeds druk met onze dynamo die niet meer werkt en ook niet meer door ons zelf te reapareren is. Gelukkig hebben we nog een windmolentje op de achterkant van de boot en die produceert net genoeg energie, zodat alles re-de-lijk blijft werken. Helaas past een watermaker daar niet in, dus zo zachtjes aan gaan wij ons richting St. Vincent begeven, alwaar de dynamo hopelijk gemaakt kan worden. Ondertussen hebben wij nu al 2 keer een elektrische kabel gespannen tussen onze boot en de Jonathan, die dan hun generator aanzet en wij daar direct van mee kunnen profiteren. Er is al verscheidene keren aan Giel gevraagd of het geen kwaad kon die generator, want er komt een flinke partij rook uit, alsof het niet goed gaat in die motorkamer van die boot. Nou is het daar ook al heel vaak niet goed gegaan en zelfs 2 x brand uitgebroken, dat het niet eens zo'n heel gekke vraag is, al weet diegene die dat vraagt dat meestal niet. Mustique is een heerlijk eiland. Als je aan land komt is alles heel goed geregeld. Je kunt normaal je "garbage" wegbergen achter een houten schotje en in tegenstelling tot de andere eilanden staan hier overal afvalbakken. De andere eilanden kenden het begrip afvalbak eigenlijk niet, zodat er her en der overal afval lag en het soms een behoorlijk puinhoop kon zijn. Mileu regels kent men hier "nog" niet! Zo jammer dat je over zo'n mooi eiland loopt, gewoon tussen het afval! Soms staat er zo'n leeg olievat, heel mooi beschilderd en kun je daar je afval in deponeren. Dat geeft dan wel weer een fijn gevoel. Gisteren hebben we een tochtje over het eiland gemaakt. Je kunt hier van die golfkarretjes huren, maar helaas waren er geen karretjes meer te huur. Toen hebben we een grote taxi genomen en ons samen met de Jonathan crew over het eiland laten rijden. Wowie, het is net alof je door het Efteling park heen rijdt. Overal is het netjes aangelegd, en er staan ook zulke bordjes met voornamelijk "private propery" of "no trespassing"! Maar goed, je rijdt wel langs het huis van Tommy Hilfiger of Mick Jagger. Daarna hebben we ons af laten zetten op Macaroni Beach en hebben we lekker onder de palmbomen genoten van de schitterende kleuren van de zee. Macaroni Beach ligt aan de Oost-kant met veel meer wind en flinke golven. De kinderen (en wij ook) konden heerlijk enkele uren in de wilde zee spelen! Wat is Mustique een mooi eiland zeg! Echt schitterend! De huisjes zijn hier ook zeer kunstig in elkaar gezet en goed onderhouden in hele vrolijke kleuren. Iemand heeft ooit dit eiland voor 45.000 pond gekocht en het helemaal ontgonnen en herbebouwd en toen duur verkocht aan de beroemde mensen onder ons. Een onderdak op dit eiland kost je al gauw 33 miljoen us dollar. Mwah! Vandaag gaan we dit mooie eiland weer verlaten en gaan door naar Bequia. Daar schijnt het ook al zo mooi te zijn. En morgen is Katelijntje jarig, dus gaan we ook weer taart eten en feest vieren! Ze wil graag een chocolade taart dus voor mij met mijn bakkwaliteiten een hele grote uitdaging! Ik ga me daar alvast maar eens stevig op voorbereiden!

Canouan, Charlestown Bay

Ik heb de Tobago Cays in mijn hart gesloten! Mijn hemel wat was het daar mooi!!!! Echt het mooiste tot nu toe en ooit gezien! Dat blauwe water, zo helder en dat dan de schildpadden tussen de boten doorzwemmen. Ik heb al gevraagd of we daar nog een dagje terug kunnen komen, maar we moeten eerst even de reparatie van de dynamo afwachten. Die willen we volgende week op St. Vincent laten uitvoeren als mogelijk en nog noodzakelijk is. Toch gaan we ook door. Van Salt Whistle Bay naar nu weer Charlestown Bay en een eiland verder. Helaas zijn er hier geen boat-boys die 's morgens met verse baquettes langs komen varen! We varen nog steeds op met de Jonathan, erg gezellig en soms zo gezellig dat we nu de borrel maar een soort van halt hebben toegeroepen!!! Na de verjaardagen van Daan ( Valentijn) en Luuk ( Jonathan) doen we het nu even rustig aan. Met Monica van de Jonathan ben ik het dorpje gaan verkennen al gingen we eigenlijk op zoek naar een supermarkt! En weer hebben ze hier eigenlijk niets. De mensen zijn erg vriendelijk maar zijn arm. We spraken een mevrouw van het eiland en er heerst hier grote droogte. Dry season, zei ze. Met als grootste probleem dat de mensen zelf geen water hebben! Nou ik weet nu ongeveer wat het is als je geen water hebt, maar als je standaard geen water hebt, mijn hemel, hoe zou dat moeten? Gelukkig konden we nog wat aan etenswaren inslaan en aan de reizigers voor ons weten we af te leiden ( we krijgen we daar ook mailtjes over hahaha) dat Martinique weer van alles heeft! Joehoeeeeeeeee, ik kijk er naar uit! Inmiddels liggen we hier ook weer voor een resort. Het resort is echt schitterend en we hebben ons laten vertellen dat de rijke Amerikanen hier veel geld voor neerleggen. Een huisje kost tussen de 500 en 1000 us dollars per nacht! En wij liggen hier gewoon gratis! Ik kan me voorstellen dat men over een tijdje ook ankergeld komt ophalen en we zouden het nog betalen ook. Er liggen ook moorings in het water die 40 ec (eastern caribian) dollars kosten. Dat is ongeveer 11 euro. Maar ja, als je niet zo'n mooring oppakt en gewoon je anker uitgooit, kost het je niets, dus ja, de keuze is snel gemaakt! Toch zullen we er niet aan ontkomen, want we willen ook naar Mustique. Dat is het eiland van de rijke stinkerds en verplichten ze je, voor 3 nachten 100 us dollars te betalen. Oftewel, zo'n 200 ec. We gaan het zien! Helaas hebben we afgelopen week ook te horen gekregen dat het Bart en Dominique waarschijnlijk niet gaat lukken om ons op te zoeken in de Carieb. We vinden dit verschrikkelijk jammer, maar begrijpen het ingrijpende besluit.
Voor ons betekent dit besluit dat we ineens een soort van andere planning kunnen hanteren.
We kunnen naar de BVI's (British Virgin Islands) naar de Bahama's, misschien wel naar Cuba of Florida. Keuze te over. Zo proberen we van dit jammerlijke bericht toch nog iets te maken. Maar wat nou te kiezen? Ach, voorlopig vermaken wij ons hier ook prima, blijven we nog even samen met de Jonathan en verkennen de Carieb op ons gemakkie........

Mayreau; Salt Wistle Bay

Het wordt eigenlijk een beetje saai en ik durf het bijna niet meer te zeggen, maar hier is het ook weer erg mooi. We zijn eergisteren van de Tobago Cays naar het eilandje Mayreau gevaren. Dat lijkt verder dan het is: We hebben maar de omweg via de zuidkant van het eilandje genomen, anders zeilen we helemaal niet meer. We liggen in Salt Whistle Bay, een perfect maanvorminge baai, met een rustig zandstrandje met palmbomen voor de schaduw. Het zout fluistert hier inderdaad rustig door de baai, want net achter het strandje begint de oceaan al, met zicht op de Tobago Cays. Ideaal voor de kids om te zwemmen en spelen op het strand, wat ze dan ook volop doen met de Jonathan kids, die hier ook liggen.
Gisteren was dan eindelijk de grote dag: weer een jaartje ouder! De kinderen hadden zich uitgeleefd met hele mooie tekeningen en knutselwerken. Fantastisch! Ook heel bijzonder was het dat de verjaardagsvisite kwam aanzwemmen. De Jonathan had een heerlijke appeltaart gebakken en Mo een zeer goed gelukte boterkoek. Lunchen was dus echt niet meer nodig. Iedereen bedankt voor de leuke berichtjes via sms, voicemail, email. Na deze vrolijke verjaardagsactiviteiten stond de dag in het teken van het repareren van onze dynamo. Deze doet namelijk niets meer en dat is toch wel erg onhandig, want hij verzorgt het grootste deel van de stroomvoorziening. En stroom hebben we weer nodig voor de watermaker, het water, de lampjes, de koelkast, de radio, enz, enz. Kortom, toch wel een beetje een nijpend probleem. Met Giel van de Jonathan alles maar eens doormeten en alle aansluitingen checken, maar zonder al te langdradig te worden: we hebben het probleem niet gevonden. Hopelijk heeft Jacques in Lelystad nog goede ideeen. Gelukkig heeft Giel een hele grote generator en we hebben onze walstroomlader hierop aangesloten om bij te laden. In ruil voor wat stroom krijgen zij weer water van ons. Zolang we dus samenvaren kunnen we het op deze manier oplossen en verder is er op St Vincent weer een goed servicepunt. Na lekker op het strand nog een borrel te hebben gedronken (met weer een lekker tonijntje) zijn we heerlijk uit eten gegaan in het restaurant achter het strand. Ook weer een fantastische setting: een soort van kleine open rondavels met tafel en ronde bank onder de palmen. De heerlijke lobster was een waar verjaardagsmaal. Jelle, bedankt hiervoor! Vandaag is Luuk van de Jonathan jarig (hij is 3 geworden), dus we rollen van de ene verjaardag in de volgende. Een volgende appeltaart en vanmiddag pannekoeken op het strand!

Sandy Island, Union Island en Tobago Cays

Vandaag alweer maandag! We zijn lang niet in de lucht geweest omdat eenvoudig weg de SSB radio niet altijd doet wat wij willen dat het doet. Hij is niet kapot ofzo, maar geeft geen signalen door, dus ja, dat houdt het al snel op! Donderdag zijn we naar Hillsborough gereden met het busje en daar hebben we ons uitgeklaard. Verder was er nauwelijks iets te doen, dus we hebben een ijsje gegeten (hoe spannend kan het zijn?) en zijn we terug naar Tyrell Bay gereden. Daar hadden we een vrolijk weerzien met de Barbarossa. Wat leuk en wat gezellig! De volgende dag zijn we gezamelijk naar Sandy Island gevaren. Sandy Island is een zandstrook temidden van alle kleurscharkeringen blauw water. Schitterend! We hebben daar leuk kunnen snorkelen en Giel heeft daar een pijlrogstaart gezien. Best eng, want als ze steken ben je dood. Gelukkig schijnen ze dat niet "zomaar" te doen, maar ik moet zeggen, ik vind het best spannend. Ook kunnen we hier ontzettend mooie schelpen opduiken, maar je wordt geacht vooral niets mee te nemen. Na Sandy Island zijn we met behoorlijk veel wind doorgevaren naar Union Island. Het zeilen werd bemoeilijkt omdat, zoals altijd de wind van voren kwam, er heel veel wind stond en we scherp aan de wind moesten varen. Toch was het een mooi tochtje, want de lucht was blauw en het water zo niet blauwer. De volgende dag hebben we ons weer ingeklaard en zijn we even door het ienie mienie dorpje gelopen. Ik merk dat mijn supermarkt behoefte weer langzaam aan terug komt, maar ook hier hebben ze bijna niets. Barbarossa ging weer door en 's middags kwam daar de Jonathan aanvaren. Ook gezellig!!!! Tevens zijn we gaan verliggen om aan de buitenkant van de baai van het schitterende uitzicht te kunnen genieten. Wat een plaatjes!!! De grote Pjotter lag daar ook weer dus het werd ook vandaag weer een gezellig samenzijn. De volgende dag kreeg de Jonathan een sms-je dat ook de Brandaan en de Barbarossa in Tobago Cays elkaar zouden ontmoeten, dus met z'n allen zijn we naar de Tobago Cays gevaren. Het weerzien was leuk! Gisteravond hebben we met zijn allen in het donker kunnen aanschuiven bij Mr. Wonderman die lobsters op de BBQ grilde. Het was fantastisch. Voor de kinderen wat minder helaas, want toen we thuis kwamen moest ik nog voor iedereen boterhammen smeren. Grrrrrrrrr. Vandaag heeft de Barbarossa ECHT afscheid genomen en ik moet zeggen,. als je het maar vaak genoeg doet, is het lang ze erg niet meer. We komen elkaar wel weer tegen.
Nu hebben we ook weer een ander plekje uitgekozen en we liggen hier zo verschrikkelijk mooi, hier wil ik nog wel een dagje blijven liggen.........
P.S.: Inmiddels heeft Baaf een hele school roggen gezien en Mo is met een zeeschildpad meegezwommen!